8. Bölüm
668 Words
Bugün düğün günüydü düğün 3 gün 3 gece sürecekti yani 3 gün rahattım umarım cicim ayları kolay bitmezdi evli bir adamla olmak istemiyordum
Kurdum da benim gibi küsmüş köşesine çekilmişti zaten çekingen bir kurttu şimdi ruh eşi onu kullandığı için kendini hepten kapatmıştı
Tüm gün odamdan çıkmamıştım gece Lea ile bahçeye çıktık düğün bu günlük bitmişti sabah kaldığı yerden devam edecekti
"Nasılsın hanımım nasıl hissediyorsun"
"İyiyim Lea merak etme evlenmesi beni üzmüyor"
"Anladım hanımım üzülme zaten"
"Yanımda olduğun için çok teşekkür ederim Lea burayı biraz daha katlanılabilir kılıyorsun"
"Bu benim için görevden ziyade severek yaptığım birşey hanımım sizin varlığınız da bana iyi geliyor"
"Ailen var mı"
"Annem ve abim var babam ölmüş abim ve annem köyde yaşıyor kendi halinde insanlar"
"Anlıyorum Lea onları en son ne zaman ziyaret ettin"
"Çok oldu hanımım işimden dolayı gidemiyorum"
"Anladım senin için izin almaya çalışırım benimde burda konumum belli yoksa haftada bir iznin olurdu"
"Düşünmeniz yeter hanımım teşekkür ederim"
Lea'ya buruk bir tebessüm sundum odama çıkmak istemiyordum o odadan nefret ediyordum saatler gece yarısını geçiyordu genellikle odaya çıktığım vakit
Bir boğaz temizleme sesi duyunca başımı oraya çevirdim yine Hunter gelmişti sanırım onuda uyku tutmamıştı yanıma yaklaşıp sandalye'ye oturdu
"Nasılsın Maria"
"İyiyim siz nasılsınız komutan"
"İyiyim her gece burda oturmaktan sıkılmıyor musun"
Her gece burda oturduğu mu nerden biliyordu
"Hayır bu sarayda ki en sevdiğim yer burası"
"Bir derdin varsa yardımcı olmaya çalışırım Maria benden çekinme"
Gerçekten yardım edebilir miydi ülkenin veliahtına karşı gelebilir miydi
"Benim sıkıntım sizin kafanızı yormaktan başka bir işe yaramaz komutan yine de teşekkür ederim"
"Bir gün sana yardımcı olacağım bunu unutma"
"Teşekkür ederim"
Başını sallayıp onayladı ve uzun süre sessizce oturduk Hunter çok yakışıklı bir adamdı kurdum ona güzel tepkiler veriyordu onu görünce seviniyordu ama ben ona yaklaşırsam canından olma ihtimali yüksekti kimseye benim yüzümden birşey olsun istemiyordum hele ki bu yaşına kadar eziyet çekmiş ve yarım kalmış birine
"Benim uykum geldi komutan size iyi geceler"
"İyi geceler Maria"
Yavaşça odama çıkıp yatağıma geçtim bir süre düşünüp uykuya daldım zaten yapacak birşey yoktu.
***
Düğün olmuş bitmişti diğer Krallık'tan gelenler gitmişti bunları bana Lea anlatıyordu yoksa haberim olmazdı yine yatağımda dönüp duruyordum saatler gece yarısını çoktan geçmişti vücudum yavaştan ağrımaya başladı kulaklarımda uğuldamalar vardı neler oluyordu hiç bilmiyordum acım giderek çoğalmaya başladı oturur pozisyona gelip saçıma asılmaya başladım bu acı beni yavaş yavaş öldürüyor gibiydi
Çığlık atmamak için dudaklarımı ısırmaya başladım daha fazla odada kalamayacağımı anlayıp kendimi dışarı attım koşmaya ihtiyacım vardı bahçede deli gibi koşmaya başladım acım çok fazlaydı sanki biri etimi kemiğinden ayırıyordu
Koşarken birine çarptım şu an kim olduğuna bakacak durumda değildim beni kollarımdan tutup sabitledi
"İyi misin Maria neler oluyor"
Sesinden komutan olduğunu anladım
"Değilim hiç iyi değilim ölüyorum galiba"
"Neden böyle oldu ruh eşini buldun mu"
Tabi ya Lucas Prenses Sophia'yı işaretleyecekti ve anlaşılan işaretlemiştide bu acının başka açıklaması olmazdı
"O yani prens Lucas benim ruh eşimdi"
Hunter'den derin bir hırlama duyuldu
"Onun kadar pislik bir insanla hiç karşılaşmadım ruh eşi burda can çekişiyor o keyfine bakıyor"
Daha fazla dayanamayıp bayıldım son hatırladığım şey Hunter'in beni kucağına alışıydı
Hunter
Her zaman bir sorun olduğunu hissetmiştim ama Lucas'ın bu kadar ileri gidebileceğini düşünmemiştim ruh eşiyle evlenmesi gerekiyordu başka biriyle değil eğer bu duyulursa halk arasında ayaklanmalar olabilirdi bizim doğamızda herkes eşiyle olmak zorundaydı istisnalar hariç
Maria'yı kucağıma alıp odama götürdüm bende bir alfa olduğum için kokumla rahatça uyuyabilirdi ve ağrısını azaltabilirdim
Sabaha kadar onunla aynı yatakta yattım kurdum onu seviyordu ne zaman onu görsek heyecanlanıyordu
Sabah erken uyanıp Maria'yı kontrol ettim hala uyuyordu demek ki henüz atlatamamıştı onun iyi olduğunu görmeden yanından ayrılmayacaktım saatler sonra kıpırdadı yavaşça kendine gelmeye başladı
"Ne oldu bana"
"Eş bağın koptu çünkü eşin başkasını işaretledi"
Maria sesimle irkildi dönüp bana baktı
"Sen nasıl biliyorsun"
"Gece sen söyledin"
"Lütfen kimseye söyleme yoksa ikimizi de öldürür"
"Ondan korkmuyorum Maria bu güne kadar Kral sayesinde bana birşey yapamadı yoksa çoktan ölmüştüm"
"Ben korkuyorum şimdiden sonra ne olacak"
"Bilmiyorum Maria "
Gerçekten bilmiyordum Maria'nın incinmesini istemiyordum
Maria yatakta doğrulup yere indi ve teşekkür ederek odadan çıktı yanlız kalmaya ihtiyacı olduğu için onu engellemedim
- Writer
