8.Bölüm
893 Words
(Gece'nin anlatımıyla)
Bazen mutlu olmak için geçmişi unutmak lazım.
Bende unuttum. Bana yapılan herşeyi unuttum.
Kime inanmam gerektiğini bilmiyordum. Tanımadığım üç kişi gelmiş kardeşiniz diyor.
Biri gelmiş ben eğitmeninim diyor. Baban anneni öldürdü diyor. Babam ben yapmadım diyor. Kafamının içi çorba oldu resmen bu ne böyle be.
"Ben gidicem sen benim hiç bir şeyim değilsin ben seni tanımıyorum" kolumu kurtaramıyordum.
"Sen beni tanıyosun" Tanımıyorum diyorum tanıyorsun diyor neyin kafasını yaşıyor bunlar.
"Tanımıyorum be adam tanımıyorum"
"Çağrı bırak gitsin Gece zaten okulda da durmaz" az önce benim kolumu tutan kız söyledi bunları yanımaza gelirken. Diğerleride geldi.
"Çok haklı arkadaşını dinle bırak beni hadi"
"O benim arkadaşım değil senin kardeşin" Heh gene başa sardık. Of çok sıkıldım bu kardeş meselesinden.
Benim kardeşim yok ki. Olsa annemleri hatırladığım gibi onlarıda hatırlardım ama hatırlamıyorum.
"Çağrı bırakma sakın" Of biri bırak diyor biri bırakmaa.
Çağrı kafasını çevirip arkaya şu sözde kardeşim olanlara baktı. Fırsat bu fırsat hemen kolumu hızlı bir şekilde çektim. Karnına bir yumruk daha attım ve bahçenin kapısına doğru koşmaya başladım.
Arkamdan koşuyorlardı. Ama ben onlardan hızlı koşuyordum.Çok fazla koştum ve yoruldum. Deniz kenarına gelmişim hiç farkında bile değildim. Arkama baktım geliyolarmı diye yoklardı.
Sonunda atlattım.Arkama bakarak yürüyordum ve o sırada birine çarptım. Kafamı kaldırdım.
Yüzüne baktım. Maşallah yakışıklıydı da ama şu benim eğitmenim kadar değildi.
"Pardon yanlışlıkla çarptım"
"Sorun yok sen birinden mi kaçıyorsun arkana bakıyodun da" Birinden kaçtığımı söylesem yardım edermiydi acaba?
"Evet birinden kaçıyorum"
"Ben sana yardım edebilirim istersen"
"Nasıl yardım ediceksin ki?"
"Evine götürürüm veya istediğin yere sen nasıl istersen"
Benim evim nerdeki? Ben evimin nerede olduğunu ben bile bilmiyorum ki.
"Yok teşekkür ederim"
"Çekinmenize gerek yok istediğiniz yere götürebilirim sizi"
"Yok çekindiğimden değilde"
"Neden ozaman"
"Ben evimin nerede olduğunu bilmiyorum hafızamı kaybettim"
"Tamam isterseniz benim evime gelebilirsiniz"
"Yok ben gelmeyim"
"kalcaksınız gelin sonra sizin evinizi falan bulurum ben"
"Tamam" Hadi hayırlısı inşallah başıma bişey gelmez.
"Gelin araba biraz ileride"
"Tamam" o önde ben arkada arabaya kadar yürüdük.
Araba siyah lüks bir arabaydı. Arabanının yanında durduk. Arabanın kapısını açtı ve eliyle binmemi işaret etti. Ee bu araba neden açıktı.
İkinci şoku arabaya binince yaşadım. Arabada şöför vardı. Bu adam zengin demek ki. Adamda yanıma oturdu. Zenginse kesin belalı biridir bak oda beni buldu.
"Bu arada benim adım Mert"ona doğru döndüm.
"Benimde Gece"
"İsmin güzelmiş"
"Cama kafamı yasladım. Buğün yaşadıklarımı düşündüm.
"Sen kimden kaçıyordun?"
"Boşver ya ben bile olanları tam anlamadım zaten"
"Tamam sen bilirsin"
Araba siyah büyük bi kapının önüne geldi. Kapı açıldı arabayla içeri bahçeye girdik.
Polis okulu yazıyordu binanın üstünde. Beni okulamı getirdi. Ne saçmalıyor bu ya of gene başıma ne gelecek acaba.
"Eee inmiycekmisin?"
"Tamam inicem"o indi sonra da ben indim.
Etrafa bakarken omzumda bir el hissettim.
Omzuna değen eli hemen elimle tutup ters çevirip büktüm.
"Tamam sakin Gece"dedi Çağrı ve büktüğüm elini düz çevirdi. Elimi elinden çektim
"Mert sen beni neden buraya getirdin sen beni tanıyomuydun?" dedim Çağrı'ya sırtımı Dönüp Mert'e bakarken.
"Gece bana sakın sırtını dönme"Ay niye dönmiyeceksem acaba. Hayır hatırlamıyorum da hiçbirini.
"Hehe Tamam"
"Gece geçiştirme ben çok ciddiyim"
"Hele bir herşeyi hatırlayım bakarım o zaman"
"Tamam o zaman zaten bana sırtını dönmezsinde şimdide dönme"Ben bu Çağrı'yla sevgili falanmıydım acaba.
Niye bana bu kadar yakın davranıyır ki. Aklıma çok güzel bir fikir geldi. Bu fikirle babamı kesin hapisten kurtarırım. Ama biraz süre lazım.
"Eee Mert cevap vermedin"
"Evet tanıyodum"
"Yo tanımıyodun be sadece ismini biliyodun belki bi iki kerede görmüşsündür"
"Tamam öyledir"
"He Gece bu arada biz kan kardeşiyiz haberin olsun bana ona göre davran"
"Ne bıtane dahamı kardeşim çıktı her saniye kardeşim çıkıyor maşallah bana" Çağrı'nın güldüğünü duydum.
"Ya sen bizim kardeşimizsin sen ona aldırış etme"
"Siz çok sıkıcıaınız ben gidiyorum görüşmemek üzere ama Gece'yle görüşebiliriz"
"Mert çeneni kapa ve yürü" Çağrı birden sinirlendi.
"Yok ben güvenmediğim insanlarla görüşmem"
"Bana güvenmiyomusun?"dedi arabanın açık kapısının önünde.
"İlk gördüğümde güvendim ama sen beni alıp buraya getirdin o yüzden hayır"
"Sen benimle bidaha karşılaş ben güvenini kazanırım senin"
"Mert sen gidiyodun en son" Bu Çağrı'da taktı Mert'e.
"Gel hadi odana çıkalım"dedi kardeşim olan kız.
"Tamam da senin adın ne?"dedim diğer ikiside yanıma geldi.
"Ben Emir, bu Tarık buda İrem"dedi içeri doğru yürürken.
"Peki burada neden her çeşit çiçek var bi çeşit olsa tek renk olsa olmazmıydı"
"Sen öncedende sevmezdin" dedi Emir.
"Ben çiçekleri çok severim bence çok güzeller"
"Sen zaten böyle şeyleri çok seversin" dedi Tarık'ta asansörörün düğmesine basarken.
"Ay sanane ya istediğimi severim"Asansör geldi ve bindik.
"Odam kaçıncı katta?"
"4. Katta bizimkilerde orada"dedi İrem.
"Senin odanın anahtarı bizde var bişey olursa bizden alabilirsin"
"Neden odamın anahtarı sizde var?"
"Çünkü sen yanına anahtar falan almıyosun sürekli unutuyosun"
"Tamam" asansör durdu ve indik.
"Hangisi benim odam?"
"44 numaralı oda senin"
"Neden kat 4 ve 44 tesadüf olamaz heralde?"
"Orasını bizde bilmiyoruz sen biliyosuni sadece"dedi Emir.
"Nasıl sadece ben biliyorum?"
"Sen buraya ilk geldiğinde kendin istemişsin kimseyede nedenini falan söylememiştin bana bile"
"Ya Çağrı biz senle sevgili falanmıydık" dedim koridorda yürürken ve herkes aniden bana döndü.
"Yok sevgili değildik de nereden çıkarttın sen bunu?"
"Bilmem sen sürekli kendini benim için çok önemli biri gibi anlatıyosunda dedim sevgili falandık heralde bide yanımdan ayrılmamalar falan"hepsi gülmeye başladı.
"Ne oldu aşıkmı oldun bana?" odamın kapısına geldik.
"Tamam yakışıklısın ama tipim değilsin" İrem kapıyı açtı ve içeri girdik.
"Senin tipin nasılmış?"
"Ne yapacaksın tipini mi değiştirceceksin?"odadaki koltuğun üstüne oturdum.
"Hiç merak ettim"
"Mert gibi biri" çok şaşırdı.
Herkes odada bir yere oturdu oda geldi dibime oturdu sanki başka yer yoktu. Ama benden çekecekleri var.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD