Stilistin Gizli Günlüğü +18

İş görüşmesi

ANGEL

Çantamı koluma takıp apartmanın önündeki siyah arabama doğru yürüdüm. Bu gün zor bir olacaktı. Bugün istifa edecektim.

Çalıştığım yere doğru sürmeye başladım. Yolda giderken Kathrine’e ne diyeceğimi düşünüyordum.

Eminim ki beni bırakmak istemeyecekti. Ama onunla cebelleşmekten hiç bir şekilde kendimi geliştiremiyordum. Resmen tıkanmıştım.

Kathrine’nin çalıştığı gündüz kuşağının kanalının önüne park ettim. Arabanın motorunu kapattım. Kafamı direksiyona koydum. Yapabilirsin Angel!

Kathrine’nin odasına doğru yürüdüm. Kapıda beni asistanı karşıladı. ‘Bu gün bir facia! Asla durmuyor’ dedi. Ne zaman normal oldu ki?

Odasına girdiğim sırada makyözlerden birine bir şey fırlatıyordu. Beni görünce daha da sinirlendi. Üzerime doğru yürüdü ve ‘giymemi istediğin kıyafeti gözün kapalı seçtin’ dimi diye bağırdı.

‘Kathrine sakin olur musun?’ Dedim. Yanına gittim. Ellerimden tutum ve koltuğuna oturttum.

Onu sakinleştirmenin yollarını biliyordum. ‘Derin bir nefes al sonra gözlerini kapat ve Dünyanın en yakışıklı erkeğini düşün ’ dedim ve göz kırptım.

‘Çok arsızsın’ dedi. Kıkırdadım. ‘Çıplak düşün dememiştim’ dedim. Gözlerimizi açıp birbirimize güldük.

‘İyi ki varsın’ dedi ve ellerimi çekti. ‘Ama o kıyafeti giymeyeceğim’ dedi. ‘Pekala sen bilirsin’ dedim. Şaşkın şekilde bana baktı.

‘Zor bir süreçten geçtiğinin farkındayım. Ama sen her zaman olduğu gibi harikasın. Bir kaç kilo fazlan var diye senin harika yönlerin kaybolmuyor. Ben tanıdığım Kathrine’i seviyorum. O içinde ki karakteriyle harika biri’ dedim.

Gözleri yaşlanırken ‘neden şimdi böyle söylüyorsun? Ahh beni ağlatacaksın’ dedi.Kollarımı önümde bağladım ve omzumu silktim.

Derin bir nefes aldım ‘Artık yapamıyorum Kathrine. İş hayatımızı burada bitirmemiz gerek. Çok fazla olduğum yerde kaldım’ dedim.

‘Ah beni sen de mi bırakacaksın?’ Diye sordu. ‘Sen benim sadece patronum değildin. O yüzden seni bırakmıyorum’ dedim.

‘Her şeyi tatlı dilinle çözmeyi başarıyorsun’ dedi. ‘Benim patronum olman harikaydı’ dedim. Birbirimize sarıldık.

Geri çekilirken ‘Yeni işin neresi? Bir planın var mı?’ Diye sordu. ‘Bir kaç ajansa başvuru yaptım. Daha dönüş olmadı ama farklı biriyle belki bir erkek modelle çalışmam gelişmemi arttıracaktır’ dedim.

Hayatımın şu noktasın da daha da gelişmem için bana ilham veren biriyle çalışmak istiyordum.

Oradan ayrıldığımda kendimi daha rahat hissettim. Sanırım iş yükü duygusal yükle birlikte ağır gelmişti.

Bugün kendime izin günü ilan ettim ve askıya aldığım her şeyi yapmaya karar verdim. Arabama bindim ve otoyola çıktım. Annemi, Max’i ve Liam’ı görmek için sürmeye başladım.

Evlerine vardığımda öğleni geçiyordu. Kapıyı çaldım. Annem kapıyı açıp beni gördüğünde büyük bir heyecanla boynuma atıldı. ‘Selam anne’ dedim. ‘Selam Angel, seni beklemiyorduk’ dedi.

‘Habersiz gelmek istedim. Bugün kendime izin verdim’ dedim içeri geçerken. ‘Çok iyi yaptın. Seni çok özlemiştim’ dedi.

Salona geçip birlikte oturduk. Ona işimden ayrıldığımı söyledim. Her zaman bana destek olan annem başarılarımın devam edeceğini söyledi.

Akşam olduğunda, Max ve Liam’da geldiğinde yemek için sofra hazırladık. Yemek sırasında annem işimden ayrıldığımı Liam’a söyledi. Liam ‘yeni bir yer buldun mu?’ Diye bana sordu. ‘Bir kaç ajansa başvuru yaptım. Haber bekliyorum’ dedim.

Annemin yaptığı yemekten bir lokma ağzıma attım. Evet, şu anda bir planım yok ama eminim fırsatını bulacağım diye düşünüyordum.

Liam ‘Kardeşim Richardı tanıyorsun. merkezdeki Mest ajansı kısa süre önce devraldı. Onunla görüşmemi ister misin?’ Diye sordu.

‘Tanıdık vasıtasıyla işim olsun istemiyorum’ dedim. Richardı hatırlıyordum. Max ona ve babasına çok benziyordu.

Liam ‘Kardeşim Richard tanıdık vasıtasıyla birini işe almaz’ dedi.

‘Ben sadece seninle görüşmesini sağlarım. Geri kalan iş sende’ dedi. ‘Pekala, olur’ dedim. Şimdiden Richard ile yapacağım görüşmeyi düşünüyordum.

Liam kardeşiyle görüşmek için bir süre içeri gidip geldi ve bana dönerek ‘yarın seni öğlen bekliyor’ dedi. Annem bana gülümsedi.

Akşam eski odama uyumak için çekildiğimde annem yanıma geldi ve ‘umarım istediğin gibi kariyerin olur. Sana güveniyorum Angel. O kafanda çok güzel fikirlerin var’ dedi.

Anneme sarıldım ‘teşekkür ederim anne’ dedim. Odamda yalnız kaldığımda biraz etrafa baktım. Sağ taraftaki duvarın dibinde ki çalışma masama yöneldim. Eskiden çok sık günlük yazıyordum.

Çok fazla stresli zamanlar geçirdiğim için annem içimi dökmem ve yüklerimden kurtulmam adına bana günlük yazmamı söylemişti. Çalışma masasının sağ en üst çekmecesini çektiğimde pembe günlüğümü buldum.

Elime alıp yatağıma geçtim. Bir sayfasını açtım. Okumaya başladım.

15/05/2013

Sevgili günlük,

Her geçen gün okula gitmek işkence haline geliyor. Ethan basket sahasında bana yardım ettikten sonra herkesin gözü üzerimle olmaya başladı.

Penny, bugün tüm sınıfın önünde bana tekrar domates dedi. Koç sınıfı tek sıra halinde hizaya sokarken ‘dikkat et domates gene kafana top yeme’ dedi. Sınıfın önünde utançtan kızarmaya başladım.

Sınıfta Ethan’da vardı. Ona doğru baktığımda göz göze geldik. Bana teselli verici bir bakış atarken Penny yanıma gelip ‘ah zavallı Ethan sana acıyor’ dedi.

‘Rahat bırak beni Penny’ dedim. Bana güldü ve arkadaşlarının yanına geçti.

Ethan gerçekten bana acıyordu. Yoksa neden bana bakışlarıyla teselli vermeye çalışsın ki?

Bu günümde rezaletti. Umarım bir gün Penny bana yaşattıklarını yaşar. İntikamım alınsın istiyorum.

Günlüğümün bir sayfası böyleydi ve diğer sayfalarda buna benzerdi. Hayatımın zor zamanlarını geride bıraktığım için seviniyordum.

Sabah erkenden kalktım. Annem, Max ve Liam’a veda ederek evime doğru sürdüm. Bugün bir iş görüşmem vardı. Onun için hazırlık yapmam gerekiyordu.

Arabadan inip eve koşarak girdim. Nancy evde yoktu. Bu sabah sanırım görevine gitmişti.

Odama girdim ve giyindim. Siyah bol paça pantolon, Siyah bol bir bluz ve oversize siyah bir ceket giydim. Turuncumsu saçlarımı tepemde topladım. Uzun saçlarımın uçları dalgalar halinde belime doğru geliyordu. Hafif bir makyaj yaptım ve hazırdım.

Tablet üzerinde kendimi tanıtacak sunumum hazırdı. Görüşme için evden çıktım. Siyah kısa topuklularımla araba sürmek biraz zor olacaktı ama trafik olmaması için dua ediyordum.

Neyse ki Mest ajansın ana binasına 15 dakikada varmıştım. Bu duruma çok sevindim.

Arabamı otoparka park ettikten sonra yan koltuktan çantamı aldım. Binanın kapısından giriş yaptım. 15. Kata çıkmak için asansörlere bindim.

O katta beni bir kadın karşıladı. Uzun zarif 20’li yaşlarda biriydi. Sarı saçlarını sallaya sallaya bana doğru geldi. Beni baştan aşağı süzdü. O bunu yapınca istemeden de olsa gözlüğümü düzelttim.

Suratımda bir şey mi var?

Bana yolu gene sallana sallana gösterdi. Richard’ın ofisinin kapısını açtı ve beni içeri yönlendirdi.

Kapıdan geçip teşekkür ettim. Ayağa kalktı ve Richard beni karşıladı. ‘Angel, uzun zamandır seninle görüşmemiştik’ dedi.

‘Ah Evet Richard, seni görmek ne güzel’ dedim. O da bana ‘seni de görmek güzel’ dedi ve kısaca sarıldık. Bana masasının önündeki koltuklardan birini gösterdi. ‘Otursana’ dedi.

Koltuğa oturdum. O da masasının başına değil karşımdaki koltuğa oturdu. Ona kendimden, kariyerimden ve yaptıklarımdan bahsettim. Tablet üzerinde hazırladığım yaptığım çizimleri ve çalıştığım insanlarla olan fotoğraflarımı gösterdim.

Richardı etkilemeyi başarmıştım. Elini çenesinin altına götürdü ve ‘Açıkçası şu anda tek bir kişi için danışmanlık yapmanı istiyorum’ dedi.

‘Kendisinin şu anda parlama dönemi farkında olmadığı yönler var. Bunları ortaya çıkartabilecek biri lazım’ dedi. Çizimlerin ve yaptıkların harika, çok beğendim.

‘Bunu yapmak ister misin?’ Diye sordu. ‘İsterim’ dedim. Farklı biriyle çalışmaya hazırdım.

‘Harika! Kendisi de birazdan ofisimde olur. Onunla hemen tanışmalısın. Senin yaptığın işleri görünce bence çok beğenecektir’ dedi.

Umarım beğenir diye düşündüm. Kim olduğunu merak ediyordum. Kapı tıklatıldığı sırada o tarafa dönüp baktım. Önde tanımadığım biri içeri girdi. Ünlülerle çalışmaya alışıktım o yüzden benim için hiç bir sorun olmayacaktı.

Daha sonra da içeri Ethan girdi. Ethan Black. Lisedeyken hayran olduğum, ilk aşkım. Şu an karşımda gördüğüm Ethan‘dı. Beynimde kırmızı sinyallerle uyarı veriyordu.

Tanrım, bu nasıl bir iş görüşmesi!