Kinatok ni Kelly ang kwarto ng kanyang kapatid.
“Melissa?” Tawag niya rito. Binuksan niya ang pintuan nito, nakahiga pa rin ang kapatid niya at hindi umiimik.
Napabuntong – hininga na lamang siya. Pumunta siya sa hihigan nito. Niyakap na lamang niya nang mahigpit ang kapatid niyang babae. Walang imik itong yumakap pabalik sa kanya.
Nang gabing iyon, umiiyak ito na halos hindi matahan – tahan, talagang nasaktan ito, matapos, hindi na ito pumasok sa paaralan noong isang araw.
Magtatatlong – araw na siyang ganito. Pag – aalala niyang nasabi sa kanyang isipan.
“Hindi ka pa ba papasok?” inayos pa niya ang buhok nitong nagulo.
Mahina pa itong umiling – iling sa kanya. “Sa Lunes na siguro po ako papasok.” Tanging sagot nito sa kanya.
“Melissa, nag – aalala na kami sa iyo.” Tanging sabi na
