فى الليل وفى منزل محمد وروان كانت روان نائمه فى حضن محمد لتفتح عينيها لتجد محمد نائم ويحاوطها بذراعه لتبتسم وتحاول النهوض دون أن تيقظه ليفتح محمد عينيه على إثر حركتها .
محمد بقلق : تعبانه يا حبيبتى .
روان بإبتسامه : لأه بس جعانه اوى .
محمد بضحك : استنى هطلب اكل .
روان : ليه التبذير دا انا هقوم اعمل اكل .
محمد : لأه مش هتعملى حاجه الا لما تيجى الخدامه .
روان بغضب : لازم نمسك ايدنا شويه علشان فى بيبى جاى .
محمد بضحك: يا قلبى انا معايا فلوس كتير متخافيش .
روان : بس ممكن تخلص انت شغال فى المخابرات بس يعنى هتطلع على المعاش لما تكبر وساعتها مش هيكون عندنا دخل .
محمد بضحك: لا متخافيش حتى لو طلعت على المعاش انا مع الكينج بردك .
روان بعدم فهم : يعنى ايه مع الكينج .
محمد : عهد عندها اكبر شركه ازياء وموضه فى العالم فى نيويورك ، بعد سنتين لما عهد كونت فريقها وعملنا مهمات كتير وطبعا بسبب الم
