*:･ﾟ⸻ ✧*:･⸻*:･ﾟ
2 วันต่อมา
มีนตราเริ่มดีขึ้นจากอาการป่วยครั้งก่อน แน่นอนว่าทั้งหมดนั้นเป็นเพราะการพักผ่อนไม่เพียงพอที่พ่วงด้วยความเครียดที่เธอจะต้องย้ายไปอยู่กับตุลาทั้งที่ยังมีแอนนาอยู่ที่นั่นด้วยทั้งคน แม้ว่ามีนตราอยากที่จะปฏิเสธแต่ทว่าเธอกลับไม่สามารถทำตามใจที่ตนเองนึกได้
“เอาเสื้อให้ฉันหน่อย” ร่างบอบบางที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำเอ่ยบอกร่างอรชรที่กำลังจัดเตรียมเสื้อผ้าให้ตุลาอยู่บนเตียง ดวงตามีเสน่ห์ของร่างอรชรละขึ้นมามองดวงหน้าเรียวได้รูปของแอนนาเล็กน้อยแต่ก็ยอมพยักหน้าตอบอีกฝ่ายไปแต่โดยดี
“ค่ะ”
“ชุดนั้นเหรอที่จัดให้คุณตุลาน่ะ”
“ค่ะ”
“น่าเกลียดออก เอาไปเก็บ เดี๋ยวฉันเตรียมเอง” ไม่ว่าเปล่า ร่างบอบบางของแอนนาก็เดินมาหยิบเอาเสื้อผ้าของตุลามาโยนทิ้งลงพื้นไปอย่างไม่ไยดี ทำเอาคนที่ตั้งใจเตรียมชุดนี้มาให้ตุลาถึงกับต้องเม้มปากแน่นเก็บอาการไม่พอใจของตนเองเอาไว้
“แต่คุณตุลาไม่ชอบเสื้อผ้
