*:･ﾟ⸻ ✧*:･⸻*:･ﾟ
ชุดนอนที่หลุดขาดติดมือใหญ่ของคนเป็นเจ้านายไปนั้นทำให้ร่างอรชรเบิกตาโพลงขึ้นมาด้วยความตกใจ่อนจะพยายามใช้มือข้างที่ไม่โดนรั้งไว้ด้วยฝ่ามือใหญ่นั้นยกขึ้นมาปกปิดเรือนร่างของตนเองเอาไว้ด้วยความกลัว
“กลัวอะไร? เสนอตัวมาให้ฉันเองไม่ใช่เหรอ ฉันก็จะสนองให้เธอนี่ไง”
“ฮึก..อึก ไม่.. ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ” ร่างอรชรส่ายหน้าไปมาช้าขณะที่ดวงหน้าสวยเองก็กำลังเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา แววตาเศร้าโศกของร่างอรชรที่กำลังมองสบตาคมของตุลาอย่างเว้าวอนนั้นไม่ได้ทำให้คนตัวสูงใจอ่อนลงเลยแม้แต่น้อย
กลับกันมันยิ่งทำให้ตุลารู้สึกโกรธมากกว่าเดิม
ฝ่ามือใหญ่ที่เคยบีบอย่างแรงกับต้นแขนเรียวของร่างอรชรนั้นผละฝ่ามือร้อนของตนเองออกด้วยความเร็วแล้วหลังจากนั้นก็เลื่อนขึ้นมาบีบที่ปลายคางเรียวของร่างอรชรเอาไว้อย่างแรง ทำเอาใบหน้าสวยของมีนตรานั้นต้องยู่ยี่ออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้
“เจ็บ..อึก มีนตราเจ็บ”
“เจ็บสิดี จะไ
