Chapter 27
CLOVETT SALMIGAN POV:
Umuwi ako sa bahay one month bago ang nangyari sa akin. Nandoon pa yung alaala pero kapag naiisip ko na may mga taong nandiyan sa akin lalo ang mahal ko na si Carlos ay napanatag ako.
Hindi madaling makalimutan ang nangyari sa akin pero hindi naman buong buhay ko ay hindi na ako uuwi dito lalo at ito na lang ang tanging bahay na iniwan ni lola sa amin at ako ang inatasan ni Lola na alagaan ito.
Isa pa, namimiss ko na ang mama ko sobra, namimiss ko na kung paano ako gigising ng maaga para paglutuan siya ng almusal. Lalo na ang mga halaman ko na ilang araw na talagang hindi nakakaligo ng tubig.
Though umulan naman nung isang gabi kaya baka may mga buhay pa ngayon.
Second months from now ang naisip namin na date para sa araw ng kasal naming dalawa ng
