Kapının önünde durduğum o birkaç saniye bana çok uzun gelmişti. Sarp'ın söyledikleri hâlâ kulaklarımda çınlıyordu. "Nişanı atacak mısın abi?" sorusu beynimin içinde dönüp duruyordu. Demir başını kaldırıp benimle göz göze geldiğinde yüzündeki ifade anlık bir şaşkınlıktan hemen sonra sakinliğe dönüştü.
“Serenay,” dedi.
“Şey…”
"Nasılsın?" dedi.
Bu kadar normal sorması içimi daha çok sıktı. Ama belli etmedim. Kapıyı tamamen açtım ve çalışma odasına girdim. Oda loştu, sadece masa lambası yanıyordu. Duvarlardaki kitaplıklar gölgeler oluşturuyordu.
Sarp hemen ayağa kalktı. Sandalyesi geriye kaydı, hafif bir ses çıktı.
"Ben aşağı ineyim abi," dedi.
Demir gözünü benden ayırmadan "Tamam," dedi.
Sarp yanımdan geçerken bana kısa bir bakış attı. Gözlerinde bir şey vardı, belki merak, belki suçl
