Yağan karın altında sırtındaki yün şalla öylece bekleyen Şükran kocasının seslenmesiyle omzunun üzerinden geriye doğru baktı. Genç adam ağır adımlarla kendisine doğru yaklaşırken önüne dönüp daha dün gece geldiği kapıdan hızla çıkıp giden Kadir'i anımsadı.
Onu reddettiği için bir pişmanlık duymuyordu. Evliliğinin artık sadık bir birliktelikten çıkmış olması, sorunları olması kendisine karşı bir şeyler hisseden bir adamın gönlünü zaptetmesi anlamına gelmezdi. Buna hakkı yoktu. Üstelik onu sevmezken, aynı duyguları beslemezken yapamazdı.
"Şükran, ne yapıyorsun burada, hem de bu havada?" diye sorarak elini omzuna attı Burak. Sanki soğuktan kaskatı kesilen Şükran kıpırdamadan beklemeye devam ediyordu.
Kolundan tutarak içeri yönlendirdi Burak.
"Hadi içeri girelim."
Fakat Şükran kıpırdamadı
