Aynada kendisini süzen Mahir gözleri telefondayken bir yandan da montunu giyiyordu. Hava bu gün biraz daha soğuktu ve rüzgâr acı acı esiyordu. Yağan kar taneleri esen rüzgârın hışmıyla oradan oraya savrulurken insanlar zor yürüyor, günü yaşamak tam anlamıyla zulüm oluyordu.
Üzerini sıkı sıkı kapayan Mahir de dışarı çıkmış, rüzgârın sığamadığı dar sokaklarda ilerlemeye başlamıştı. Elini cebinden çıkararak iç cebindeki telefonu alıp ekranına baktı. Mahra ile bu gün için sözleşmişlerdi fakat ne bir arama ne de bir mesaj vardı.
Numarasının üzerine dokunup telefonu kulağına götürerek yürümeye devam ederken karşı taraftan gelen ulaşılamıyor sözü ile durup çatık kaşlarla elindeki telefona baktı. Acaba unutmuş muydu? Sanmıyordu, daha iki gün önce sözleşmişlerdi ve genç kadın kesin geleceğini söy
