Vakit epeyce geçmiş, yemek bitmiş, masadaki dostlar da belki uzun bir zaman sonra, belki de bir daha hiç görüşmemek üzere dağılmışlardı. Arabayı konağa doğru ağır ağır süren Battal'ın gözü karısındaydı. Üstelik yalnızca şimdi değil, yemek boyunca da gözlerini ondan alamamıştı. Gelmeyeceğini söylemiş, hiç beklenmedik bir anda da çıkıp gelerek herkese şok edici bir sürpriz yapmıştı.
"Fikrini değiştiren neydi?" diye birden sordu Battal gözlerini yoldan çekip karısına yönlendirirken. Zişan da hafifçe kocasına dönmüş, gülen gözleriyle sevdiğini izliyordu.
"Bilmem, içimden öyle geldi."
"İçinden öyle geldi."
"Evet, hem, haklıymışsın, güzel bir akşamdı."
"Ya, öyle tabii." derken küçük bir tebessümün ardından önüne döndü Battal. Arkadaşlarını tanıyamadığını düşünüyordu. Belki de yanlış tanımış
