"Zişan, Zişan."
Kendisine seslenilmesi üzerine derin bir uykudan uyanıyormuşçasına yerinde sıçradı Zişan. Belleği yerine geldiğinde elinde yarım kalan çayı ve başını dizlerine yerleştirmiş kocasıyla salonda oturduğunu fark etti. Sesin geldiği yöne baktığında kendisine seslenenin kayınvalidesi Melike hanım olduğunu gördü.
Yaşadıkları, tüm o duyduğu tehditkar sözler birer rüya mıydı?
Kesinlikle hayır.
Hepsini bire bir yaşamış, her bir dokunuşu hissetmiş, Hamza ağanın dudaklarından çıkan her bir lafı kelimesi kelimesine duyup idrak etmişti. Sonrasında ne mi olmuştu? Ağa öfkeyle kendini dışarı atarken kendiside salona geçip kocasının yanına kıvrılmıştı. Ve işte şimdi saat gece yarısını geçmiş, ev ahalisi uyumak üzere birer birer odalarına çekilmeye başlamıştı.
"Kızım, iyi misin?" diye sor
