"Bunu neden sabah söylemedin Doğa! O zaman kurtarabilirdik!"
"Nerden bilebilirdim söylesene! Korktum, o an aklıma hiçbir şey gelmedi! Sadece evden çıkmak istedim, oğlunu görmek istedim. O mektubu kimse fark etmeden oradan ayrılmak istedim..."
Doğa uzun uzun eve baktı uzak bir köşeden. Ceset torbasıyla çıkartılan beden sabah gördüğü o çok çile çekmiş kadına aitti. Belki kurtuluşuydu bu, belki daha güzel bir yerdeydi artık. Ardından kelepçelerle bir adam belirdi. Doğa gözlerini kıstı, yaşları rüzgarla kurudu ve öfke yeniden ufukta göz kamaştırıcı şekilde belirdi.
"Bu gece benim olacak öyle değil mi?"
"Mahkeme sürecini yok saydırdım neredeyse, herkes hapse gitti sanır iken o dağın başında seninle aynı odada olacak..."
"Güzel..."
Barkın derin bir nefes aldı ve aklına bir soru g
