Güzel başlayan bazı hikayeler insanlara ölmek için yeterli nedenler sunuyor olmalı. Belki savaşırken ölmek, belki birinin gülüşünde boğularak ölmek...
Güzel başlayan bir hikayem yoktu ancak güzel devam etmeye başlayan bir hayatım vardı. Hayat güzelleşebilir miydi? Hayat kötü başlasa da bize bir yerden sonra acıyarak kendine yeter diyebilecek kadar esnek olabilir miydi?
Uçan balonları takip eden şey korkularımdı. Onların yarattığı boşluğu merak çoktan doldurmuş ve hemen arkasından cesaret onu desteklemişti. Korkuları serbest bırakmanın tek yolu meğer onları aşarken sizin yanınızda olacak insanları hissedebilmekmiş. Ne kadar güçlü olduğunuzu yanınızdakiler belirliyormuş. Onlar sizden ne kadar eminse, adımlarınız o kadar net ve sağlam oluyormuş.
"Bak, Güney ve Aleyna geliyorlar"
Barkın'ı
