Vienna

detective vanathy

I don't know where to start! Hindi ko alam kung paano mahahanap ang doctor na tinutukoy ni Wei dahil hindi siya nagbigay ng kahit na anong ditalye tungkol sa kanya.

"You are going to find who?" Takang tanong ni Joaquin in his police uniform. This is his real proffesion, police at day and killer at night.

"Doctor John Kennedy." Sagot ko kaya napa tango siya. He pressed something on his computer and then swipe something again, "Doctor John Kennedy. The famous artist and Doctor by proffesion. A wealthy man who owned Kennedy V Hospital. Then... oh! He's a half filipino! He lives somewhere in Ilocos. John Peralta Kennedy is his real name."

I see. Patuloy lang sa pagtipa si Joaquin sa computer niya nang may biglang pumasok na babae.

"Good morning, Joaquin!" Joaquin was fast to close all the icon in his computer and move his swivel chair to face the woman.

"Oh, how are you madame Rita?" He grinned.

Nang mapadako ang tingin sa akin ng babae ay wala akong naging anumang reaction.

"And you are?" She tilted her head, "Hindi ka naka suot ng uniporme kaya sa tingin ko ay hindi ka isang pulis."

"He is Psyche, madame. A friend of mine. Sorry he has this little habit of his. Lagi niya akong binibisita, masyado ata akong namimiss." Joaquin joked.

Tumingin sa akin si Joaquin at pasimpleng bumulong, "She's a hottie, dude. She's also good in bed." He winked.

The woman gave me a flirtatious look and extend her hands, "Hi, I'm Rita Peralta." Parehas na lumaki ang mata namin ni Joaquin, thinking the same thing.

"Ah! Wait lang, ma'am. Me and my friend has something to talk about. Can we leave you for a minute?" Walang anu-anong hinila niya ako.

"Joaquin! That surname!" I whispered.

"I know!" He whispered back, "What the f**k? Her surname is Peralta?" Hindi niya makapaniwalang tanong.

"What? She's your co worker and you already f**k her but you don't know Peralta is her surname?" Hindi ko rin makapaniwalang tanong.

He giggled, "Wala naman akong pakialam nung una eh."

I shook my head. I have a plan.

Bumalik kami sa loob at agad kong pinuntahan si Rita. I seductively curled my finger through her hair.

"Rita, can i have a word with you? Inside your car? I promise i won't be that rough." I whispered.

Mabilis siyang tumango.

When we reached her car, she kissed me. s**t! Mabilis ko siyang tinulak palayo. My reflexes whenever girls do something.

"O-oh, pwede ko bang itanong kung ano ang kaugnayan mo kay Doctor John Kennedy? Before we start."

"You mean tito John? He's my uncle." She said as she removed her clothes.

"Do you know where he is?" Tanong ko ulit.

"Yeah. He's in---"

"Holy s**t!" Mura ko nang pumutok ang ulo ni Rita. f**k!

There's a sniper! Mabilis kong binuksan ang pinto at tinulak ang katawan ni Rita sa labas bago pinaharurot ang sasakyan. s**t.

Her blood is all over me, nag tingin ako sa sasakyan ng pwedeng suotin mabuti na lang at naka kita ako ng malinis na pang lalaki.

Sinuot ko iyon at lumabas ng sasakyan.

Pero mukhang mali ang nababaan kong lugar. Maraming police ang naka kalat, meron atang nangyari sa lugar na ito. Ibinaba ko ang buhok para hindi makita ang kabuoan ng aking mukha at pababang tingin na nag lakad hanggang sa may nabangga ako. Damn.

"Sorry---"

"You smell like blood." Nagtaas ako ng tingin. The girl is staring at me suspiciously.

"I'm a butcher." Pag sisinungaling ko.

"Liar." Mabilis niyang tugon.

"How would you know that I'm lying?"

"I know a liar when i see one." Matiim niya akong tinitigan.

Nanlaki ang mata ko nang bigla niya akong hinila sa kamay papunta sa maraming pulis. Wait!

"Ma'am." The police greeted her with respect.

Ipinakita niya sa akin ang ID, "Detective Vanathy. I am now officially declaring you as my subordinate."

What the f**k did just happened?

"What?" Tanong ko. Is this even legal?

Hindi niya ako pinansin at bastang pumasok sa crime scene, hila hila niya ako kaya nasama ako.

Nakipag usap siya sa isa sa mga Inspector kaya narinig ko kung anong nangyayari. There's a man in a middle age found dead inside his house due to suffocation na pinaghihinalaang sinakal ng suspek and stabbed multiple times.. The Inspector said that it is a female who did it, isa kasi sa mga naka saksi ang nag sabi na naka suot ito ng pulang bistida pero kilos lalaki na may hanggang baiwang na haba ng buhok. Kaya ang primary suspect na sinasabi nila ay si Jennifer, tomboy-tomboy si Jennifer, may ganung haba ng buhok at may galit sa tatay na siyang nakitang patay. Of course, Jennifer is denying it saying that she was with her friends when it happened.

"Maniwala kayo! Hindi ako ang pumatay!" Giit ni Jennifer. Lima silang magkakapatid at si Jennifer ang pangalan. Tatlong babae at dalawang lalaki, they said it is a girl so tinanggal nila ang dalawa bilang suspect.

Napa baling ako kay Vanathy at nagulat nang hahawakan sana ang kutsilyong ginamit para patayin ang biktima, mabilis kong nilayo ang kamay niya.

"Are you out of your mind? Never touch anything that is inside the crime scene, it could be a possible lead!" Seriously?

Natawa si Vanathy ng awkward at nagkamot ng batok.

"Alam ko, alam ko. Nakalimutan ko lang." Sagot niya na parang isa itong malaking joke,Tinuro ni Vanathy ang pinto, "The blood stain on that door is possibly the suspect's blood. Hindi nakaabot doon ang biktima at nasisiguro kong bago lumabas ang suspek ay may sugat ito sa kamay. May sugat din si Jennifer sa kamay kaya siya talaga ang primary suspect natin."

I sighed and looked around. And then i saw a guy standing near us. Intently looking at Vanathy.

Napa dako ang tingin ko sa kwelyo niyang may lipstick stain at ngumisi sa lalaki he even look spent, "Hey, i bet you had a rough night." Ngisi ko.

Gulat na napa tingin sa akin ang lalaki, "W-what-"

"Yang kwelyo mo." Nguso ko sa kwelyo niya, "Is she that wild?" I chuckled. Nakisabay sa tawa ko ang lalaki at ipinakilala ang sarili na si Jomel. Ang pangatlong anak ng biktima.

"Yeah. She is." Sagot ni Jomel, napansin ko na kanina pa nakatago ang kanan niyang kamay sa bulsa niya.

Nagpaalam na si Jomel sa akin para patahanin ang umiiyak na nanay kaya ngumiti lang ako. Usually i am not that friendly. But this is an exception. A ghostly smirk left my lip.

"Hindi talaga ako yun! Maniwala kayo! Mama!" Bumaling si Jennifer sa namay pero hindi siya nito pinakinggan.

"Hey, Vanathy. Naka punta ka na ba sa Kings club?" Tanong ko kay Vanathy. I could sense someone is listening to us but i didn't give a damn.

"Kings club?" Tanong naman ni Vanathy pabalik.

"Yeah. I heard that club is famous here in the Philippines." Natatawa kong sagot na para bang walang drama ang nangyayari sa harap namin.

Nang makita kong nagsisimula ng hatakin ng pulis si Jennifer ay doon ko na naisip mag simula.

"Okay, that's a wrap." Eskandaloso akong pumasok sa eksena, "Bakit niyo ikukulong ang taong wala namang ginawa?"

"What do you mean? Siya ang itinuturo ng mga tao dito sa bahay na magagawa ang bagay na yun." Sagot ng isa sa mga pulis na may hawak kay Jennifer.

I fake a gasp, "Really?" And looked at Jomel, "Anong masasabi mo dito, Jomel?"

"Yes. Noong nakaraang araw ay pinag bantaan niya ang buhay ni papa. Sapat na iyon para maging motibo ni Jennifer." Sagot ni Jomel.

I tsked, "Bad Jomel. Bakit mo ipapasa ang kasalanan na ikaw naman ang may gawa?" Seryoso kong tanong.

"Ano?" Tanong ni Vanathy.

I bowed slight teasingly, "Ladies and gentlemen, Jennifer is not the murderer, its Jomel."

"A-ano?!" Galit na tanong ni Jomel.

"Bata, ang sinabi ng mga saksi ay babae ang pumatay, may buhok na hanggang baiwang at kilos lalaki na siyang pasok na pasok sa description ni Jennifer."

"Psyche, mali ang basta basta na lang nagtuturo." Bulong ni Vanathy.

I shook my head, "Ang sabi niyo ay wala si Jennifer nang mangyari ang krimen at magkakasama ang iba pa, pero hindi niyo manlang naisip na wala rin si Jomel? Yes, you say that the killer is a girl kasi yun ang sabi ng saksi pero masyadong matalino si Jomel at nagsuot ng pang babaeng damit to prevent suspicion, the lipstick stain on his polo proves it. Yun nga lang he didn't practice how a girl walks." I shrugged.

"Baliw ka ba?! Nasa club ako ng mga oras na iyon! Saka imposible rin na magawa ko ang mga bagay na yun dahil mahal ko si papa! Hindi ko yun magagawa!" Duro sa akin ni Jomel, fuming mad.

"Talaga? Why don't you remove your polo so we can see how much you enjoyed last night." Hamon ko sa kanya, he doesn't have any claw marks. I guarantee. I know a s*x when i see one.

"Unless, of course you f****d a lifeless corpse." Like me.

Tinuro ko ang nakatagong palad sa bulsa, "Hindi ba ang sabi mo, Vanathy na may sugat sa kamay ang suspek? Eh bakit hindi ipakita ni Jomel ang kanang kamay niya para mapatunayan?" Sinamaan ako ng tingin ni Jomel.

"Nakuha ko to sa rambolan kagabi sa club." Sabi niya at ipinakita ang kamay. I chuckled silently.

"Bata, hindi pa rin matibay ang ebidensyang pinang hahawakan mo."

This is the best part, you moggle! So don't interrupt!

"If you are really in the club last night, anong pangalan nito?" Tanong ko.

Ilang segundo bago naka sagot si Jomel, "Kings club." Malakas akong natawa, "What? You didn't know the most famous club in the Philippines?" Ngisi niya.

"Bingo!" Natatawa ko pa ring sigaw, "Have they ever taught you not to listen to other people's conversation? Konti na lang sana makaka takas ka na, Jomel. Pero dahil ako ang mas matalino sa atin, hindi ka talaga makaka takas. There is no such club as Kings club located in the Philippines."

"Y-you. You fooled me!" He was about to attack me but good thing the police caught him first.

"You can never deceive someone who already know something." Vanathy commented.

"Vanathy, you didn't do anything."