MAFYAYA ESARET

4.BÖLÜM

Arabadan inip zile bastım ses gelmeyince bir daha tekrar herhangi bi hareketlenme olmayınca bu sefer uzun uzun bastım zile içeriden ervanın

"Patlama be geldim"

dediğini duyunca elimi zilden çekip beklemeye başladım.

kapıyı açtığında baştan aşağı süzdüm onu pembe şortu toplanmıştı üzerine giydiği askılı ve altında südyen olmayışı göğüslerinin uçlarını belli ediyordu dağanık saçları ve hafif çıkık karnı onu bayyaaa sevimli gösteriyordu beni görünce gözleri açıldı ve saskinlıkla ağzı aralandı uykudan yeni uyandiğı belli olan sesiyle

"Ne işin var senin burada "

diye sert çıktı

"Seninle konuşacaklarım var"

var dediğimde

"Benim seninle konuşacak birşeyim yok şimdi siktir git burdan "

diyerek nefretle baktı bana yok bu kız benim sabrımı sınıyor başka bi açıklaması olamaz

"Erva buraya sana meraklı olduğum için değil veliahtım hakkında konuşmak için ve sizi yanıma almak için geldim "

alayla baktı bana

"Oyun olduğunu para koparmak için geldiğimi bile bile hayla neden buradasın"

"O bebeğin benden olduğunu biliyorum o yüzden zorluk cıkarma çocuğum doğana kadar yanımda kalacaksın doğduktan sonra gitmek istersen seni zorla yanımda tutamam ama tabiki çocuğum benim yanımda kalacak "

son söylediklerimi bastırarak söylemistim.

"Senden değil başkasından paran var diye sana geldim inanırsın diye inanmadın ve oyun orada bitti"

alayla gülerek

"Eminmisin erva ? burada öyle yazmıyor ama "

dediğimde gözü elimdeki zarfa kaydı tam kapıyı kapatacakken ayağımı kapının arasına sıkıştırıp kapıyı geri açtım içeriye girip kapıyı kapattıktan sonra ervayı kapıyla arama sıkıstırdım kulağına yaklaşıp

" benden kaçamazsın kendin geldin ayağıma ve benden hamile olduğunu söyledin kanıtlandığına göre gerçekten benden hamile olduğun artık benim yanimdasınız ve o bebek doğana kadar benim yanımdasın daha sonra gitmek istersen gidebilirsin ama yalnız başına "

"Kollarını karnına sarıp olmaz vermem ben bebeğimi o benim bebeğim istemedin sen onu"

diyerek benden uzaklaşıp bağırmaya başladı bu salak kadın bebeğime zarar verecekti.

kendini kaybetmiş gibi bağırıp kollarını cizmeye başladı eline geçen ne varsa fırlatip kırıyordu ortalığı dağatıyordu kendini kaybetmis sinir krizi geçiriyordu " Erva sakinleş " diye bağirmalarımı bile duymuyordu yanına yaklaşıp kollarından tutup sarsmaya başladığımda inleyip yere cöktü elleri karnında derin derin nefes alıp vermeye başladı acı ceker gibi bir hali vardı.

Kendimi sakinleştirip yanına çöktüm karşisinda durup "iyimisin" dediğimde bu sefer inleyerek ağlamaya başladı bana bakıp

"Birsey yap nolur bebeğime birsey olmasın"

diye yalvarıyordu ervayı kucaklayıp hızla kapıdan çıkıp arabaya bindirdim bende hemen direksiyona geçip bize ait olan hastaneye doğru sürmeye başladım yolda erva hayla acı çekiyordu yüzünu buruşturmasından anlaşılıyordu direksiyonu yumruklayıp

"Aptal kadın dua et o bebeğe birşey olmasın yoksa kimse seni benim elimden alamaz "

diye bağırdığım da erva sinirle bana dönüp

"Bebeğime birşey olursa bunun sorumlusu sensin başta istemediğin bebegin is isten gectikten sonra niye pesine dusuyorsun "

o kadar şiddetli bağirmisti ki bogazinin agrısıni ben bile hissettim birsey demeden yola dönüp daha fazla yüklendim gaza

Sonunda hastaneye vardiğımızda hızla arabadan inip sedye diye bağirdım doktorlara hastanedeki herkes bana döndüğunde

"Siktiğimin hastanesinde doktor sedye yokmu? acele edin biraz çocuğuma birsey olursa hepinizi gömerim bu hastaneye "

Diye bağirdiğimda 3 doktor ve sedye hızla gelmisti doktor neyi var dediğinde

"Hamile sinir krizi gecirdi "

dedigimde doktorlar ervayı göturmustu 20 dakikadir bi odadalar ve kimse çıkıp hicbirsey soylemiyordu delirmek üzereyken kapıdan iceriye hızla annem babam ve kız kardeşim ve ablamın girdiğini gördüm annem yanima gelip

"Yağız ne oluyor, neden kucağında hamile bir kızla hastaneyi birbirine kattın hemen bana neler olduğunu anlat "

anneme ters bir bakıs attıktan sonra ablam yanımiza yaklaşarak annemin kolundan tuttu

"Anneciğim şu an sırası değil eminim ki yagızin bize yapacak mantıklı bir açıklamasi vardır "

diyerek annemi sandalyeye oturttu o sırada doktor odadan çıkıp

"Hastanın yakını kim"

diye sorduğunda

"Ben "

diye cevap verdim annem ablam kardesim ve babam bana anlamaz gözlerle bakarken doktor neyi oluyorsunuz diye sordu

"Eşiyim "

dediğimde doktor

"Hasta bekar ama "

dedi doktora yaklaşip sinirli gözlerle bakarak

"Sanane ne karıştırıyorsun sağını solunu iyimi neyi var onu söyle"

dediğimde doktor korkuyla

"Ani sinir ve stresten düşük riski var stresten ve üzüntüden uzak durmasi gerekiyor aksi takdirde hem bebeği hem anneyi kaybederiz 1 hafta sonra tekrar muaineye gelmesi gerekiyor ve yazacagim vitaminleri de duzenli kullanmasi su an uyuyor serum bittiginde uyanir çıkıs islemlerini halledersiniz"

diyerek uzaklastı yanımızdan doktor uzaklaşınca ailemin bana saskinlik ile baktigini gördüm onları umursamadan odaya girip beklemeye basladım hemen arkamdan cok sevgili ailem girdi odaya annem bi ervaya bi ervanin cihaz bagli bebegin kalp atislarinin duyuldugu cihaza bi bana bakiyordu catik kaslariyla bana dikti gözlerini

"Nedir bu rezillik hemen anlat bana "

diye sesini yukselttiginde anneme kısık sesle

"Sessiz ol anne uyandiracaksın kizi "

diyerek uyarıda bulundum erva gözlerini açıp bana bakarken yanina gidip kulağına yaklastım

"Şükret kadın şukret bebeğim iyi yoksa bu hastanenin morgundaydin su an "

diyerek uzaklastim odayı süzerken annemi görmesiyle yüzünun sekli değisti annem ervaya igrenirmis gibi bakislarını atarken

"Henfendi de uyandiğina göre artık bi açıklama bekliyorum ne oluyor burada bu kadın kim ve neden kadının karnindaki bebege çocuğum dedin "

anneme donerek

"Çünkü çocuğum ervanın karnındaki bebek benim"

annem alayla gülüp

"Eminmisin senin olduguna bunun gibiler başkasindan hamile kalıp sirf zengin oldugun için sana yamanmis olabilir "

anneme sertce bakıp susmasıni beklerken o zehirli sözlerini tekrarladi

"Senin gayrıresmi bir çocuğa babalık etmene bir piçin soyadımızı tasimasina izin veremem"

ablam anne diye annemi susturmaya calisirken ervaya takıldı gözlerım gözlerini kapatmış dinliyordu gözünden cenesine dogru bir damla yaş süzülünce cebimdeki dna raporunu çıkarıp anneme firlattim

"Ağzından çıkanı kulağın duysun anne o cocuk benim "

erva daha fazla dayanamayarak kolundaki serumu tek hamleyle cıkarıp ayağa kalktı

"Ben sizin bu iğrenc ithamlarınızı dinleyemem"

diyerek kapıyı çarpıp çıktı odadan arkasından bakarken anneme dönüp

"Beğendin mi yaptığını amacın ne senin kızın yüzüne konuştuklarına bak "

derin bi nefes alarak ellerimi saçlarıma geçirdim

"Nödüğü belirsiz bir kıza sarılıp karnındaki bebeğe torunum dememi beklemiyorsundur umarım "

Anneme dönüp

"Evlen evlen çoluğun çocuğun olsun veliaht istiyorum diye beynimi siken sendin şimdi ne diye kıza hakaret ediyorsun"

"Ben sana bizden biriyle evlen bizim kanımızdan olan bebek asil bir kandan olsun istedim bi asalaktan değil "

anneme sinirle bakıp çıktım odadan hızla çıkışa gidip erva'ya yetismeye çalışıyordum arkamdan bana seslenip yetişmeye çalışan ablama dönďüm

"Yağız sakin ol kim bu kız su durumu detaylıca anlatırmısın hepimizin kafasi çok karıstı "

"Sonra abla sonra şu an çocuğum tehlikede o kızın düşuk riski var ama annem sagolsun herseyi bildiği halde kızın ağzına sıçtı "

"Bende geliyim seninle hem bana da anlatırsın herşeyin detayını "

başımı sallayıp önden yürümeye başladim danışmaya gidip ervayı sorduğumda taksiye bindiğini söylediler hemen arabama binip ablamı beklemeye başladım ervanın evine gidene kadar herşeyi en ince detayına kadar anlatmıştım ablam annemin aksine daha sakin ve normal bi tepki vermisti hatta hala olacağı için baya sevinçliydi

ERVADAN DEVAM

Eve geldiğimde hızla taksiden inip taksicinin parasını getirip gönderdikten sonra eve geldim paspasın altından yedek anahtarla kapıyı açıp banyoya kostum sıcak bir dustan sonra yataga tam uzanmıstım ki kapınin sesiyle hızla yataktan kalkip kapiya dogru ilerledim .

karşımda 5 kızgın boğa kırmızı gormus gibi bana bakıyordu