SUNOD-sunod ang paglunok ni Amarah habang sinasalubong niya ang titig na pinagkakaloob ni Daxton sa kanya ng sandaling iyon.
Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon ito makatingin sa kanya. Mukha itong galit. Pero saan naman ito magagalit? Eh, wala naman siyang ginawa dito. Napansin lang niya ang pagbabago ng ekspresyon nito habang nakatingin ito sa paperbag na pinaglagyan niya ng pagkain na para sana dito na hawak na ngayon ng lalaking maintenance ng ipamigay niya iyon.
Doon ba ito nagagalit? Pero bakit naman ito magagalit, eh, sinabi naman nitong busog ito. Anong gagawin niya sa extra na pagkain na dala niya?
Masasayang din iyon kapag inuwi pa niya. At sa halip na sayang ay bakit hindi na lang niya ibigay sa iba? At least napakinabangan at hindi na nasayang.
Pero imposible naman
