ดวงใจสิงหราช

บทนำ

บทนำ

เสียงหายใจหอบถี่ของพ่อเลี้ยงหนุ่มในตาสีน้ำตาลเข้ม ที่กำลังไล่ซุกไซ้ซอกคอระหงตรงหน้า กลิ่นกายหอมของอีกฝ่ายยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้เขา อยากกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว

“ หยุดเดี๋ยวนี้นะคะพ่อเลี้ยง “

“ หล่อนมาที่นี่เพื่อเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอไง ตอนนี้หล่อนควรทำหน้าที่นี้ได้แล้ว “

ชายหนุ่มผละออกจากซอกคอขาว ก่อนจะตะโบมจูบเร่าร้อน ริมฝีปากหยักประกบจูบ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปลิ้มรสชาติหวานหอมดูดดึงจนอีกฝ่ายลมหายใจขาดห่วงไปเป็นขณะ มือหนาซุกซนหยอกล้อไปตามเนื้อตัวนุ่ม พลางบีบเคล้นยอดอกขาวเนียนเต็มไม้เต็มมือ ก่อนจะก้มลงอ้างับดอกบัวตูมตรงหน้าอย่างอดไม่ได้ แถมฝากรอยรัก ความเป็นเจ้าของเอาไว้เต็มไปหมด

“ อื้ออ!! หยุดเถอะค่ะ คุณเมามากแล้ว ฉ….ฉันขอร้อง” ลลิลขอร้องด้วยเสียงสั่นเคลือ น้ำใสๆค่อยๆไหลจากหางตา ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ดีว่า เรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นสักวันก็ตาม

เสียงอ้อนวอนของเธอ ไม่อาจหยุดเสือโหยที่ขาดสติอย่างเขาได้แม้แต่น้อย อีกฝ่ายไม่เพียงไม่สนใจ เขายังเก็บเกี่ยวความหอมหวานจากตัวเธอ ไม่หยุดยั้ง

ร่างบางถูกอีกฝ่ายจับพลิกหันหลัง ยกส่วนของสะโพกกลมกลึงนั่นขึ้น ก่อนที่ร่างหนาจะทาบทับจากทางด้านหลัง ส่งตัวตนของเขาเข้าไปในร่างบางของเธอ

“ อะ…อื้มม ชั้นไม่ไหวแล้วค่ะ “

“ อ๊าาา…อีกนิดเดียว หล่อนมีหน้าที่ต้องอดทน “

ลลิลฟุบหน้าลงกับเตียง หยดน้ำใสเล็กๆ กลิ้งบนผิวแก้มไม่ขาดสาย แม้ว่าส่วนนั้นของเธอจะกำลังถูกกระทำอย่างไม่ปรานีเพื่อระบายความเสียวซ่านและแรงอารมณ์ของอีกฝ่าย

สงครามบนเตียงยังคงดำเนินต่อไปยาวนานจนเธอแทบจะหมดเรี่ยวแรง สองมือกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น เพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ทุกอย่างเอาไว้ เนิ่นนานจนลลิลเองไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า อีกฝ่ายจากไปตั้งแต่เมื่อใด ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า สายตาของเธอมองไปยังรอบๆห้อง ที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้ากระจัดกระจาย ข้าวของที่ตกหล่นลงพื้นจากกิจกรรมเมื่อคืน ร่างเล็กค่อยๆ พยุงตัวเองให้ลุกขึ้น ก่อนจะเก็บทำความสะอาด อย่างชาชิน เหมือนเหตุการณ์นี้มันเป็นเรื่องปกติในชีวิตของเธอไปเสียแล้ว

ลลิลมาอยู่ที่นี่ในฐานะเมียแต่ง แต่ความจริงแล้วไม่ได้ต่างอะไรจากคนงานในบ้านคนหนึ่งเท่านั้น เขาแสนเย็นชา ดูถูกผู้หญิงอย่างเธอ ที่ถูกส่งตัวมาเพื่อแต่งงานกับเขา แถมยังถูกตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงหิวเงิน

เรือนไม้สักหลังเล็กถัดจากเรือนใหญ่เข้ามา คือบ้านสำหรับเธอ ถึงมันจะไม่ได้สะดวกสบาย แต่ที่นี่กลับเป็นที่ที่เธอสบายใจที่สุดในปางไม้บดินทร์อันกว้างใหญ่แห่งนี้

‘ เมียแต่งที่ไร้ค่า ไร้ราคา หมดทางเลือกอย่างฉัน จะก้มหน้าก้มตาใช้หนี้คุณให้มันจบลงในชาตินี้เสียที ’

**************************************