Bir zamanlar gökyüzünde beliren bir yıldıza sarılıp sığınmak gibiydi Eray'a sarılıp sığınmak. ne zaman gökyüzünde belirteceğini bilmeden akşama kadar beklemek. Ama ben yanlış kişiyi beklemişim hep.
"İyimisin" çiçeğin sesi ile daldığım yerden çıktım anlamaz gözlerle ona baktım.
"Ne" diye sordum.
"İyimisin diye soruyorum bugün fazla dalgınsın" Bugün hem onları gördüm hemde uzun zamandır uyuşturucu almadığım için iyi değildim beynimde bir uğuldama ellerimin titremesi beni daha kötü yapıyordu ben ne ara bu kadar kör ve bağımlı olmuştum.
"İyiyim" dedim yalan. Berbatım halsizim ölüyorum.
"Hadi eve geçelim" abim anlamıştı kendimi zor tuttuğumu anlamıştı. Beynim daha çok daha fazla uğuldamays başladı hissediyorum.
"T-tamam" çiçekte anlamıştı herkes anlamıştı.
Ellerim iyice titriyordu iyi değildim uyuşturucu istiyorum fazlasıyla. Çekmecem! Çekmecem de vardı eve varmıştık koşa odama çıktım.
Çekmecem de vardı. Ohh tam ağzıma atacakken biri tuttu elimi.
"Bırak söz verdin" diye bağırdı abim bütün hepsi yere döküldü. Söz umrumda değil
"İçmem lazım kötüyüm istiyorum abi çok istiyorum!" Diye bağırdım çekmeceden başka poşet alacakken biri beni belimden tutup uzaklaştırıldı. Yan odaya gecip beni yatağa attı. Tam düzelip çıkarken kapıyı kilitleyip alttan fırlattı.
Niye anlamıyorlar içmem lazım.
"Sakin ol bak sakin ol" beni fırlatan kişi doktordu.
"Olmaz olmaz içmem lazım"
"Hayır istemiyorsun beyninin oyunu sana o"
"İstiyorum istiyorum içmezsem ölürüm"
"Müneccimmisin öleceğini hissediyorsun"
"Evet" dedim belki müneccim olurdum.
"Önce beyninde bitir sakin ol sen istemeyene kadar çıkamazsın"
20 dakika sonra Yazardan;
"Daha iyimisin" diye sordu psikolog Yağız. Değildi genç kız ruhsal olarak kötüydü ve icmek istiyordu.
"Değilim" psikolog yağız kızın sakinleşen sesinden yatıştığını anladı.
"Anladım" psikolog yağız odanın kapısına yaklaştı ve tok bir ses ile "aç kapıyı" dedi kapı anında açıldı dostunu dinlemeden aşağıya indi. Asel yokken buraya çok geldiği için evi kendi evi kadar iyi biliyordu.
"Sakinleştimi" koltuğa oturur oturmaz sordu Ali
"Sakinleşti sakinleşmesinede Asel'i kliniğe yaptırmalıyız anca öyle haftada 3 kere'de seans yaparız" psikolog yağız aklında Asel gittiğinden beri bu konu vardı. Ona göre en iyisi böyle olacaktı.
"Tek seçenek bumu" diye sordu Ali
"Evet"
"Tamam yatıralım kliniğe" Ali bunları söylerken zorlanmıştı minik kardeşi olmadan nasıl olacaktı.
6 ay önce 1.ci Mektup;
Abi neden gelmiyorsun hiç çok özledim seni daha 6 ay boyunca burada kalacağım hiç mi gelmeyeceksin yanıma psikolog yağız bile geldi ama sen gelmedin çok özledim seni ama 1 gün 1 saatliğine bile gelmedin bu beni daha kötü hissettiriyor.
5 Ay önce 2.ci mektup;
""Bugün tam tamına 2 ay oldu sana bir önceki yazdığım mektubu göndermek isterdim ama bilmiyorum korkuyorum göndermeye bende bunlar bitene kadar biriktirerek en son san vereceğim hepsinin üstüne numara ekleyeceğim. Herneyse bugün dediğim gibi 2 ay oldu burada değişik insanlar var benden daha bağımlı insanlar var geçen gün bir tanesi kendini uyuşturucu verilmezse çatıdan kendini atacağını söyledi. Diğer bağımlılar güldü lakin ben ciddiye almıştım. Çatıya çıktı yardım ederim diye bende çıktım beni atmaya kalkıştı. Sanırım kimi kendime dost olarak görsem kazık atıyor. Herneyse önümüzdeki ay başka mektup yazarım söz o daha uzun olacak abi."
4 ay önce 3.cü mektup;
"Neden gelmiyorsun abi önceden sana yük mü oluyordum bıktında oyüzden mi gelmiyorsun bunu keşke sana şimdi söyleyebilsem ama beklemem lazım bugün 3.cü ayım artık canım o iğrenç şeyleri istemiyor hem bir şeyleri daha net kavramaya başladım Mesela bu içtiğim şey bana her yönden zar veriyor artık mesleğimi yapamıyorum. Neler çekerek kazandığım mesleğim'i elimin tersi ile itmişim ben tam bir akilsızım bunu anladım. Hem değmeyecek bir adam için neler yaptığımı da daha net algılamaya başladım bu yaptıklarım en büyük pişmanlıklarım'dan biri şuan ben bunları neden yaptım diye sorguluyorum.
Arada krizlerim tutmuyor artık az kaldı bunları okumama seni seviyorum abim."
3 ay önce 4.cü mektup;
Psikolog yağız geliyor sürekli seni sorduğumda beni geçiştiriyor abi gel artık lütfen çok özledim seni bana sarılmanı kardeşim demeni o kadar özledim ki anlatamam.
2 ay önce 5.ci mektup;
Abi burada'da huzur yok neva geldi o gün cinsiyetlerini öğrenmişler bebeklerinin kız olacak mış. Nispet yapar gibi anlatıyor abi ben neden mutlu olamıyorum neden ya neden bende isterdim çocuğum olmasını ama ben hep kusurlu'yum ondan olmuyor.
Son mektup; Sadece 3 gün kaldı abi psikolog yağız son ay gelmedi neden gelmedi bilmiyorum ama gelse iyi olurdu burada çok arkadaşım yok. Sadece Buğra var oda çok bağımlı dışarıya çıkamıyor yasak haftada 1 çıkıyor.
Günümüz;
Sonunda çıkmıştım oradan en son evdeki krizimden sonra birden apar topar buraya gelmiştim iyiki gelmişim ama herşey geçerken benim Eraya olan aşkım geçmişti psikolog yağız geliyor du aşık olmasam da o hala eray'a aşık olduğumu sanıyordu.
"Asel" arkamdan gelen ses ile oraya dönmüştüm Midesiz aslı.
Midesiz dememizin sebebi biraz farklıdır herşeyi karıştırıp yemeyi sever ama biz kendisini sevmeyiz ama iyi kızdır.1
"Selam"
"Hayırdır?"
"Ne hayırdır aslı"
"Ben daha gelmezsin sanıyordum"
"Neden gelmeyeyim aslı" diye sordum. Hem Midesiz hem akılsız aslı.
"Hiç neyse sen nereye" diye sordu 'ebene' diye fısıldadım. "Anlamadım" anlasa şaşardım zaten.
"He yok birşey eve geçiyorum" dedim. "İyi bende size geliyordum geçmiş olsuna" dedi acaba abime birşey mi oldu.
"Abime birşey mi oldu" dedim telaşla. "Dur kız sakin ol abinin bir arkadaşı var sizin alt kata taşındı eve yerleşirken merdivenden düşmüş ayağını kırmış" ohh iyi bari abime birşey olmamış.
"Kimmiş peki" diye sordum
"Adam psikolog Muş" dedi umarım düşündüğüm kişi değildir.
"He adı Yağız önder önder kliniğin hem sahibi hemde doktoru" tamda düşündüğüm kişi oydu...