Chapter 77
Aki’s POV
Nakangiting kumaway ako kay Manong Harry. Nasa pool side ito, nakatindig at tahimik lang na nagbabantay. Nang makita ako ay ngumiti at kumaway rin pabalik. Nahihiya akong idaan sa salita ang pasasalamat ko sa lahat ng mga kabutihang ginawa niya sa akin simula nang bata pa ako. Ayaw ko ring iparinig kay Audrei ang mga gusto kong sabihin dito.
Sa loob ng dalawang taon niyang pagbabantay sa akin, napatunayan ko kung gaano katibay ang loyalty niya sa trabaho at pamilya namin. Whenever there was an emergency, he was always there to support me, even if I didn’t ask for it. Even if I didn’t let him know, he knew right away what I needed. Especially during the times I was studying, I had so many problems that I could no longer eat. He always wakes me up to force me to eat.
