Kabanata 22

1319 Words

Ang lakas pa rin ng putukan sa labas at mas lalo akong kinabahan. No, my baby Calvin—burst out crying. I tried my best na patahanin siya pero hindi siya tumitigil. He looked so terrified. Gustong-gusto kong humingi ng tulong pero laking gulat ko nang marealize kong naiwan ko pala ang phone ko sa bahay dahil sa sobrang pagmamadali namin. "Think, Khey. Think of something!" Sabi ko sa sarili ko. Naicip kong ako na lang ang magda-drive ng kotse para mailayo ang anak ko sa kapahamakan. Pero bago ko pa man magawa 'yun, biglang may sumulpot na lalaki sa gilid at pinukpok ng mallet ang bintana ng sasakyan namin. I screamed in sheer terror. Niyakap ko agad si Calvin para protektahan siya. The man kept smashing the window hanggang sa tuluyan itong mabasag. Napasigaw ako nang hilahin niya pabukas

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD