CHAPTER 11(Troy's game plan)
1653 Words
HAVEN'S POV:
I woke up at naramdaman kong nakahiga na ko sa malambot na kama, may maliwanag na ilaw so I thought nag level up na yung kidnapper ko. I try to open my eyes and tinangka kong tumakas. Doon ko naramdaman na sobrang sakit ng ulo ko at inaalala ko kung anong mga nangyari. Nung araw na yun parang may mga narinig akong pamilyar na boses pero hindi ko masyadong tanda. Unti unti ay dumilat ako. Ang ganda ng lugar, tahimik at elegante sya. Napasigaw ako ng biglang dumating si Troy pumasok sa kwarto. "AAAAAAAAAAAAAAAAAAH!"
"Sakit sa tenga. Buti naman aat gising ka na"
"Wait! Anong ginawa mo sa'kin? Hwag po parang awa mo na kunin mo na ang lahat sa akin hwag lang ang aking bataan" Gumilid ako to grab a wall then nag walling ako out of frustration na hindi ko alam kung bakit nandito si Troy.
"WHAT? THE HECK! Wala kong ginawa sa'yo. Mag-thank you ka na lang at niligtas kita sa kidnapper mo" Sagot ni Troy with confident.
"ANO? This is a huge mistake. I should be with Tristan at ikaw malalagot ka sa kanya dahil kinidnap mo ako" Banat ko sa kanya at wala akong balak magpasalamat sa kanya. At the bak of my head, Bakit alam nyang nakidnap ako? Well, no time to know. I need to escape sa kulungan na ito.
"BRAVO!BRAVO! May nakikita ka bang Tristan dito? Wala. I am the one who saves you sa mga goons na yun and look at this and this ang dami kong bugbog sa pagkakaligtas ko sa'yo" Tinuro nya yung arms mga bugbog nya sa katawan which soften my heart na naawa ko bigla sa kanya that he even sacrifice his life para iligtas ako?
"Madami nga. Baka away tropahan lang yan o kaya bugbugan nyo ni Tristan?"
"HAY NAKU! I don't blame you kung bakit hindi ka naniniwala na me and my friend search and fight for you para iligtas ka"
"Why?"
"Because...I like you" Prangkang sagot ni Troy sa kin while looking into my eyes. Agad ko naman inalis yung pagkakatingin ko sa kanya then I search for Tristan.
"Nassan si Tristan?"
"I don"t know"
"Weh? Hindi nga?" Pag dududa ko sa kanya.
"You think AMALAYER ! AMALAYER !"
"LOL! Alam ko yang line na yan nag trend yan di ba"
"Hahaha. Natawa ka pala and you know what maganda ka kapag nangiti" Banat ni Troy then unti unti nya kong nilapitan.
"Thanks! Ano kashi ashan sshi Tristan" Nagpabebe bigla ako at ng makalapit sya sa kin bigla akong umatras dahil hindi ko ma-take na kasama sya. Gusto ko lang makita si Tristan at alam kong nag-aalala na yun hanggang ngayon.
"Hindi ko alam" Biglang tumaas ng konti yung boses nya kaya natakot ako. I step back and still insist that I need to get out of his house para puntahan si Tristan.
"All I know is that, pina ubaya ka na ni Tristan. You think mahahanap kita without his help? Ang mahalaga nailigtas na kita and you should be thankful of that" Parang tinusok yung puso when he said that, Hindi ko akalain na magagawa ni Tristan na ipaubaya ko sa kontrabidang ito. What a nightmare talaga. Hindi na lang sana ko umasa kay Tristan. Napaluhod ako sa panlulumo at napaluha. I covered my face with my hands and start sobbing.
"Haven? Bakit ka umiiyak? Ito nga pala yung madumi mong damit. You can go home if you want. Concern lang ako kaya dito kita dinala"
"Thank you for changing my clo----" Then I realized na palitan nga yung damit ko and I am shocked na since pinalitan nya damit ko meaning nakita nya?
"Welcome!" Ngiting aso pa sya sa kin. Instead of making a crying scene ay nabago mood ko ng malaman kong pinaltan nya ko ng damit.
"I will kill you. So nakita mo?" Then sabay takip sa katawan ko by wrapping my arms sorrounds my body.
"Hahaha! Joke lang! I have my Yaya who helped me to clean you up at bihisan ka. Don't worrry kahit ganito ang image ko I do know how to respect a girl. Specially, you" Sabay wink nya sa kin which gives me a little bit shiver.
"Thank you" Matipid kong sagot.
"Tama ba yung narinig ko? Nag-Thank you ka na?" Tumango lang ako sa kanya then still looking for Tristan.
"Thank you for saving my life. I owe you my third life of existing pero I think I have to go panigurado nag-aalala na yung family ko sa kin." I attempted to get out of the house pero nanghihina pa din ako and I can't even make another step. Inalalayan nya ko pabalik sa kama.
"Careful. Hindi naman kita pinapa paalis. Instead, you can stay here as long as you want" He grabbed my hands then inakbayan nya ko to assist going back sa kama then his other hand is on my waist as a support. To be honest, Ang bango nya tapos na patingin ako sa mukha nya ngayon ko lang nakita ng ganito ka lapit and now I understand bakit ang daming nahuhumaling sa kanya. Mala-Junpyo sa kagwapuhan ih. Parang anghel ang mukha pero may bad reputation na playboy. Susme! Kung ganito ka gwapo ang mag aalaga sa'yo parang gusto mo na lang magkasakit palagi pero charoot lang.
"May sinasabi ka?"
"Charoot! Ay, wala. Nevermind. Bitawan mo na ko. Hindi na kita kailangan"
"Fine." Walang kaabog abog ay binitawan nya ko which led me na bumagsak sa sahig.
"AWWWW! Napaka ungentleman huh" Yamot kong pagkaka sagot sa kanya.
"Mas masakit pa din yung bugbog sa'kin"
"Sino ba kasing may sabing isave mo ko? Saka si Tristan ang hinihintay kong sasaklolo sa'kin" Pagyayabang kong sagot sa kanya.
"Nasaan si Tristan ngayon? And you think nalimutan ko na yung sinabi ko sa'yo? Seryoso ko sa'yo when I say that I like you" Speechless akong literal. Like, DUH! Napahiya ako na bukang bibig ko si Tristan but here's the guy who sacrifice his life for me. All I did response to him is "SORRY" then yumuko ako.
"Sorry lang?"
"What else do you want from me?" Hesitant kong sagot but willing to negotiate that's a Chen's move.
"Why?"
"Hindi pa ba malinaw sa'yo that my intentions are real?"
"I don't know if your playing with me or not but Please! Stop fooling me around hindi na tayo mga bata pa" I sternly stand on my statement with this.
"I like you Haven. Hindi pa ba malinaw talaga sa'yo yun?" I blushed and didn't answer for a second.
"I don't need an answer right now but again you can stay as long as you want" Parang na konsensya ko sa sinabi nya. I feel like I owe something sa kanya and that is my life. Kung hindi dahil sa kanya hindi ako maliligtas.
"I will think about it. Thank you" Then I hugged him.
"Okay" Then lumabas na sya ng kwarto.
_______________________________________
THE NEXT DAY..
I woke up with breakfast on bed, He is sitting at the edge of the bed and smiling at me. I Smiled back and answered: "Sige na. I will go on a date with you for a day and let's see what will happen.
"Yes! Yes! Yes! 10am at Enchanted Kingdom"
"Ang aga nun saka nahihilo ako sa mga rides dun"
"Sige. Wag na lang"
"No, I'm just kidding. Sige. Punta ko"
TROY'S POV:
This is the first step sa mga plano ko. Ang dali mo lang pala Haven. Nangangamoy panalo na ko sa pustahan namin. Rubbing my hands habang nangingiti pa.
"Sir, Ano pong kailangan nyo bakit nangingiti ngiti kayo dyan?"
"Aiy!! Dwende!! Ano ba yaya hwag ka ngang mang gulat" My heart jumped ng biglang may nagsalita sa may gilid ko na hindi ko inaasahan.
"Sorry po. Pero bakit po kayo nangiti ngiti Sir?"
"Wala ka na dun..bakit ka ba nandito?hindi naman kita pinapatawag di ba."
"Hindi nga po. Nautusan lang po ako ng Papa nyo"
"Nandito si Papa?" Hindi ko inaasahan ang pagdating nya at ayokong makita nya si Haven.
"Kakasabi ko lang Sir. Haha"
"PATAY!!"
"Sino pong patay?" Singit pa ni Yaya
"IKAW! Patay ka sa kin pag hindi ka pa tumigil ng pagsabat sa kin"
"Hwag po. Madami pa kong pangarap sa buhay katulad ng mag asawa ng foreigner para maganda lahi"
"Dyan ka na nga" Umalis na ko at pinuntahan si Papa sa kwarto nya.
"Come in" Inayos ko muna yung sarili ko bago humarap kay Papa pero kinakabahan talaga ko.
"Nak! Nice to see you again. May sakit ka ba?" Magalak na bati ni Papa sakin sabay akbay sa kin.
"Ayos lang ako Pa"
"Kamusta sya at ang plano natin sa kanya?"
"Plano? Oh yeah. Of course,pauwiin ko din sya once makarecover sya" Muntik ko ng malimutan yung pinapagawa ni Papa at na occupied ako ng pustahan namin ng magbabakarda.
"Sya na ba yun?" Natigilan ako not sure kung anong sasabihin ko. Magsinungaling ba ko o hindi ayun ang naiisip ko.
"Posible pero hindi pa ko sigurado" I answered back habang kabado sa isasagot nya sa kin.
"Ang tagal Troy. Ginagawa mo ba talaga yung pinapa gawa ko sa'yo?"
"Of course Papa, I think it is her but I need more time to make sure she is the one"
"Anong plano mo ngayon?"
"Plan? Of course I have a plan and my plan is to make her fall in love with me para pagkatiwalaan nya ko at ma expose ako sa life nya. Ganun naman po ang lagi kong ginagawa Papa. Tumango lang si Papa then bumulong sa kin: "Then make me proud of you iho" I nod to agree my father. Tumalikod na ko to leave his room and once again he announce to me.
"By the way, You forgot one thing iho"
"Ano po yun?"
"You need to kill her and the spot of CEO is all yours" I am scared and frigtened at the same time. Takot na pumatay ng tao at frigtened din sa pwedeng ibwelta sa kin ni Papa if hindi ko sya gagawin.
"You know that you are my only son and heir of my dynasty. So do it for me okay?" Didn't answer verbally but I just looked into his eyes and smiled back to him
(A/N: Susunod na nga ang date nila Troy at Haven sabay ng pag alis ni Tristan sa Pinas ay susunod na rin)
#read
#vote
#comment
Salamat!! continue reading :)
- Writer
