Sinir. Burcu’yu tepeden tırnağa kaplayan ve kanını kaynatan şeyin adı sinirdi. On dakika kadar önce indirdiği darbelerden kurtulan ve “Bu burada bitmedi” değip giden ağa bozuntusunun ardından resmen cinnet getirmişti.
Sağa sola dönerken “Ruh hastası manyak. Sapık herif. Öküz.” diyor ama hırsını alamıyordu.
“Sen kimsin ulan? Kimsin de beni öpüyorsun? Kaç kuruşluk adamsın he? Bir de ağayım diye geçinir. Kıçımın ağası olamazsın sen be. Şerefsiz.”
Oturup ellerini saçlarına geçirirken hala titriyordu. Dükkân da ana baba gününe dönmüştü. Eline geçeni kafasına savurduğu için yolluklar dağılmış paspaslar yerlerdeydi. Bir de bunları toplaması vardı. Hayır kafasını kırabilse en azından kanını akıttığı için mutlu olurdu.
Akşama kadar dükkânı topladı. Birkaç satış yapıp erkenden kapatırken
