Acı. İnsanı öldürmeyen ama ölmekten beter eden saf acı. Nehir öyle bir acının pençesinde kıvranıyordu. Dudaklarına kıpır kıpır dua elinde su tası yutkunmaya çalışırken su döktüğü beden ablasına aitti. Gasilhanede kimseye bırakmamıştı. Abdestini almış kadın gassalden aldığı direktiflerle ablasını yıkıyordu. Saçlarını yıkarken okşadı. Bir annenin evladının saçlarını sevmesi gibi sevdi artık toprakta yok olacak ipek tellerini.
İçinde haykırdı ama dışarıdan sadece sessizce göz yaşı döktü. Yıkama bittiğinde daha fazla dayanamadı. Kefenleme kısmı kadın görevliye kalırken zorlukla dışarı çıktı. Ondan başka doğru dürüst ağlayan yoktu. Kapıda yanında durup bekleyecek ona sarılıp omuzunda ağlatacak kimsesi yoktu. Kıyıdaki oturağa oturdu. Elleri hala ıslaktı. Kalabalıktı elbette ama o yalnızdı. En
