คนดีกลายเป็นนักฆ่า

ปั้ง ปั้ง ฉึกฉึก "โฮ้ว~ เพื่อนสิงกูแม่งไม่เก่งเลอ" แต่ความจริงเธอแม่งเก่งกว่าผมเป็นสิบเท่า แต่ผมก็ชอบหยอกล้อเธอเสมอ "เดี๋ยวจะรอดูนะครับคุณเพื่อน" สิงหาบอกพร้อมกับทำหน้ามองบน รู้ไหมครับมันเป็นเพื่อนคนเดียวที่ผมคบเพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกันคับ ไว้คุณอ่านไปอาจจะได้รู้ :) "อ่า.....ไม่เอาอ่ะ ไปฝึกใช้มีดดีกว่า" เมฆาพูดพร้อมกับหันหน้าหนีแล้วแอบยิ้ม "เค๊เลย ไอเวร" มันเป็นงี้ตลอดเลยละครับ เวลาที่มันจะหยอกล้อผมเพราะว่ามันกากกกก กว่าผมมากกกเลยละ^^ ระหว่างทางเดินไปห้องฝึกมีด "เห้ย~~น้องเมฆาวันนี้จะไปฝึกอะไรอีกหรอ" ชายหนุ่มแปลกหน้าตัวใหญ่หน้าเกรมขามพูด พร้อมกับแสยะยิ้ม พร้อมมองทั้งสองที่ยืนอยู่ "แล้วนายจะยุ่งเรื่องของเมฆาทำไม" สิงหาพูดพร้อมกับทำหน้าเข้มคิ้วขมวด "เรื่องของกู!! มึงไม่เกี่ยว"ชายร่างใหญ่ตะคอก พร้อมกับเอาหน้ามาใกล้สิงหา "ใจเย็นๆสิงหา" เมฆาพูด พร้อมเอามือบังข้างหน้าสิงหาไว้ "พวกเราแค่จะไปฝึกมีด" "พวกนายมีอะไรกัน" เมฆาพูดด้วยเสียงอ่อนโยน "พวกเราไม่มีอะไรหรอก" "แค่เหงาๆ เบื่อๆ อยากกระทืบคน" ชายร่างใหญ่พูด พร้อมกับทำท่าทางกวนตีนใส่ "งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ" เมฆาบอกพร้อมกับเดินจับมือสิงหา ผ่านชายร่างใหญ่ไป ขณะกำลังเดินผ่ายชายร่างใหญ่ไป ก็ได้มีมือมาจับแขนสิงหาไว้ "จะรีบไปไหนกันหรอ" "ยังไม่สนุกเลย" ชายร่างใหญ่พูด "ถ้ายังไม่ปล่อย กูจะ...." สิงหาบอก ปึก ปึก ปัก "อ๊ากก~~ ไข่กู" ชายร่างใหญ่ร้องพร้อมกับกุมเป้ากางเกงตัวเองเอาไว้ แม่งเอ้ยมึงพูดให้จบก่อนก็ได้กูจะได้ปล่อย ฝากไว้ก่อนเถอะ เมฆามองหน้าสิงหาพร้อมกับเดินไปห้องฝึกมีดด้วยกันต่อ ระหว่างเดินเมฆาได้พูดขึ้น "ฉันบอกเธอไว้แล้วไง" "ว่าอย่าไปยุ่งกับไอพวกรักบี้นั้นหน่ะ" พวกรักบี้เป็นกลุ่มของ พล ที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม มักจะชอบแกล้งพวกอ่อนแอโดยเฉพาะเมฆา ที่พลแค้นเป็นการส่วนตัว "จะให้กูทำไงละ" "กูเบื่อขี้หน้ามันพอทนละ"สิงหาพูดพร้อมกับทำหน้าหงุดหงิด "ปล่อยๆมันไปเหอะเดี๋ยวฉันจัดการเอง"เมฆาบอก "อ่อจร้า พี่เมฆา" สิงหาพูดพร้อม ทำหน้าล้อเลียนใส่ ณ ห้องฝึกมีด ฉึก! ฉึก! "ไปตรงนั้นกันเถอะ" สิงหาบอก พร้อมกับเดินไปที่ว่างสำหรับฝึก "นั่งรอตรงนี้นะ"สิงหาบอก "อ่า...ไม่ซ้อมด้วยกันหรอ" "ไม่มีอารมณ์" "นายไปฝึกกับ บอสนู้นหน่ะ" "ฉันจะนั่งรอตรงนี้" จริงๆแล้วฉันหน่ะเบื่อที่จะซ้อมแล้วละ ไปหาน้ำดื่มดีกว่า ขณะที่สิงหากำลังจะลุกไปหาน้ำดื่ม "เห้ย! จะไปไหนอยู่คุยกันก่อนสิ" เสียงทุ้มของชายหนุ่มลอยมา "นายมีธุระอะไร รีบพูดมา" "ฉันไม่มีเวลามารอนายนะ" สิงหาพูดพร้อมกับยืนกอดอกพิงกำแพง "ไม่มีอะไรหรอกแค่อยากมาทักทายเธอ" ชิ๊ง! ฉึก ฉึก หลังจากที่หนุ่มพูดเสร็จ ก็ได้ควักมีดออกมา พร้อมกับวิ่งเข้ามาหาสิง "อ้าวเห้ย! บอกกันหน่อยก็ได้"สิงหาพูดพร้อมกับจับมือของหนุ่มไว้และปัดมีดออก "แฟร์ๆกันดีกว่าไหม ไม่เท่าเทียมกันเลย" "ได้ดิ" หนุ่มพูดพร้อมถอยหลังไปตั้งหลัก หลังจากนั้นทั้งคู่ได้ตั้งการ์ดขึ้น หนุ่มได้วิ่งเข้าไปต่อยสิงหาก่อน สิงหาตั้งการ์ดและยืนให้หนุ่มต่อยอยู่เฉยๆ ปึก ปัก ปึก ปัก "มันก็ไม่ได้เท่าไหร่นี่หว่า" "เห็นคนเขาพูดกันเก่งนักเก่งหนา" "ทำให้กูเห็นมั่งดิ๊!!" หนุ่มพูดเสียงดัง หลังจากนั้นสิงหา ก็ได้หลบทุกหมัดของหนุ่ม "เห้ย! อะไรว่ะ" หนุ่มทำหน้าเหวอพร้อมกับเริ่มมองไม่เห็นสิงหา สิงหาได้ทำการวิ่งหลบหนุ่มด้วยความเร็ว "มึงทำอะไรกูว่ะ!" หลังจากที่หนุ่มพูดเสร็จ สิงหาได้ไปอยู่ข้างหลังหนุ่ม พร้อมกับพูดว่า "จะทำยังไงดีน้า~~" สิงหาพูด พร้อมกับวิ่งหลอกหนุ่มด้วยความเร็วเหมือนเดิม "เห้ย! แน่จริงมึงก็มาตัวต่อตัวดิว่ะ!!" หนุ่มพูดพร้อมกับมองหาสิงหา หลังจากนั้นสิงหาก็ได้เริ่มต่อยหนุ่มและวิ่งไปด้วย ปึก ปึก ปึก ฟุบ~~ "อึก... แม่งเอ้ย" "ฉันยอมแพ้" หนุ่มพูดพร้อมกับยกมือขึ้น และสิงหาก็ได้หยุด หนุ่มได้มองตัวสิงหาและคิดในใจว่า "เธอไม่มีเหงื่อเลยหรอว่ะ" "เธอวิ่งขนาดนั้น เป็นไปได้ไงว่ะ" "นายคิดอะไรอยู่หรอ" สิงหาพูด พร้อมกับยืดเส้นยืดสายไปด้วย "ถ้านายไม่มีอะไรแล้วฉันไปแล้วนะ" สิงพูดพร้อมกับเดินออกไป "เดี๋ยว ฉัน....." "ไม่มีอะไรแล้ว" ฉันอยากจะเก่งให้เท่าเธอจัง ทำไมเธอถึงทำได้ขนาดนั้น เธอผ่านอะไรมาบ้างฉันอยากรู้ให้ได้เลย