M I L L E R
I went home earlier than the usual time today. I did my best to concentrate in training but I can’t help but to think about Axel’s call. Hindi naman sa pinagbabawalan siyang lumabas, hanggang sa maaari ay hindi siya lumabas at kung kakailanganin man ay mas mabuti kung may kasama siya. I was going to tell Kristoff to come with him, but that brat cut the call before I could even tell him.
It's already 5 PM. Palubog na ang araw nang dumating ako. Inaasahan ko na nakabalik na siya. Wala siya sa silid kaya dumiretso na ako ng lab. Hindi na rin naman nakapagtataka kung wala siya roon. Pero nang sumilip ako sa loob, pati sa maliliit na cubicle ay wala akong nakitang Axel Wesley.
Bigla na akong kinabahan. Abala na naman ang lahat sa mansyon at mukhang walang nakapansin sa pag-alis
