Keyifli okumalar!
"Ne anlamsız?"
Elleriyle yüzümü kavradı. Vereceği her türlü cevaptan korkuyordum. Soruyu bile zor sormuştum orası ayrı. Birden beni ağaca döndürüp oraya bakmamı sağladı.
Barış, Berra ebeleme alanına ondan önce ulaşsın diye oldukça yavaş bir şekilde koşuyordu. Ateş omuzlarıma dokundu. Bu hareketi nefesimi tutmama sebep olurken dokunduğunda -ellerinin büyüklüğünden olsa gerek- kendimi küçücük hissettim. İlk defa böyle hissediyordum.
"Görüyor musun? Bilerek saklandığı yerden çıktı. Neden sevince böyle saçma şeyler yaparlar?"
Gülümsedim.
"Çünkü mutlu olmasını istiyor."
Somurttum.
"Sen anlamazsın."
"Ben olsam asla böyle birşey yapmazdım. Oyunu kazanmak benim hakkımsa ben kazanmalıyım."
Ona döndüm.
"İşte bu yüzden senin gibilere öküz diyoruz."
O sessizce gülerken be
