CHAPTER 47
Naging busy ang bagong kasal sa pag-accomodate ng mga guests. Maraming bumabati at kasali na rin ako doon syempre. The venue of their reception was on a white beach. Sakto ring papalubog na ang araw nang dumating kaming lahat kaya. The beach seemed to glow in that golden hour light, and even the venue itself, which was already beautiful, became something almost transcendent.
Kumain ako, kasama ko sina Cheska. Panay lang ang sulyap ko kay Limuel na ngayon ay hindi rin maubusan ng kausap, panay business man o kung minsan man ay mga pinsan niya at kamag-anak niya. Gusto niya rin akong lapitan, at sa tuwing sinusubukan niya ay may lumalapit ulit sa kaniya upang makipag-usap.
The beach has a hotel, libre na lahat sa amin at puwede rin namang umuwi kung ayaw mag-over night dito...
