R.E.D.

XIV

"Stay there, Rose."

Marahan siyang pinaupo ni Xavier sa couch. Napangiti nalang siya kasabay ng buntong-hininga.

Dumiretso ito sa banyo. Mukhang may inaayos doon. Nadidinig na niya rin ang kaluskos ng tubig.

Bahagya siyang natawa. Naalala niyang mahilig si Xaiv sa karera, napatunayan niya yon kanina. Iyon na yata ang pinakamabilis na byaheng naranasan niya. Mabuti at di sila naaksidente.

He saved her again. Just like he did five years ago.

She sighed. Pumikit na rin siya at sumandal sa couch.

Hindi na niya maintindihan sa katawan kung saan-saang parte ang masakit. She can't even move a muscle.

The handmarks on her arms and wrist are now black and blue. There are bruises on her breast, on her cheek. There's even bloodstains and fluids that trailed on her legs.

She's used to pain, mas malala pa nga dito ang ang nagiging aftermath ng mga ginagawa nila noon.

Kaya hindi niya maintindihan kung bakit kumikirot ang dibdib niya. Yun naman talaga ang gusto niyang mangyari.

Iba ngayon. Nasa loob ang sakit.

"Hmm....what?" Naramdaman niya ang marahang pagbuhat ni Xavier sa kanya bago pa siya tuluyang makatulog.

"I can't let you fall asleep looking like that, Sweetie."

Napangiti siya at hinayaan nalang sariling dalhin ni Xavier sa banyo. Hindi narin siya nagprotesta nang tangalin nito ang suot na robe at alalayan siyang makapasok sa tub.

The water feels warm and smells like lavender. Relaxing nga. Medyo nababawasan noon ang sakit ng katawan. Though she knew she needed to have a thorough check-up after this.

"You used my bath oils." Sabi niya.

"Papalitan ko nalang." Sagot ni Xavier. "Aftercare is a must, Rose. You thought me that."

"Am I a good teacher?"

Natawa lang si Xavier sa tanong niya. Kumuha ito ng silya doon at umupo malapit sa kanya.

"Just relax, now. Tell me his details. I know Attorney Esguerra won't mind if I--"

"Xavier..."

"That fucker raped you. You think--"

"Blue." She said.

Huminga naman ito nang malalim. "Rose."

"He didn't. I initiated it." Paliwanag niya.

It might have looked like he did but she allowed it. She pushed him to do it. She had the ability to stop it but she didn't.

She wanted it.

Alam niyang magkakaganoon si Buds nung nakita nito ang posisyon nila ni Xavier kanina. Idagdag pa ang lahat ng sinabi niya. She knew he'll explode, ganoon din kasi ang reaksyon noong isang gabi.

Pero hindi lang niya inaasahan na sosobra. Maybe she underestimated Buds' anger. Kasalanan parin niya yon.

"Alam kong hindi niya tatanggapin ang paliwanag ko kagabi. Makulit din yon. Mas mabuti ito, yung siya ang kusang lumayo kaysa ako ang magpalayo sa kanya."

"Come..what?"

Siya naman ang natawa. Nahihirapan talaga itong makaintindi ng purong tagalog. "Xavier, just leave him alone."

Narinig niyang huminga si Xavier nang malalim. Mahihirapan talaga nitong maintindihan ang lahat kahit anong lengwahe pa.

"I know you can kill him on the spot. But you just let him leave like that? I need to know why. What's happening?"

"I just don't want another casualty." Paliwanag niya. "Chandra was not Lucas' target. It was me."

"What?" Nakakunot na ang noo ni Xavier. He still had no idea how much Lucas wanted her dead.

No. Not just dead. He wanted more. Kilala niya ito. Hindi yon basta-basta papatay nang may atraso sa kanya. He'll torture you till you beg for death.

Chandra knew that too. She made her promise to lie low after she left the system. Na wag gagawa nang anuman para makatunog si Lucas kung nasaan man siya ngayon. Maliban kina Xavier, ang alam nang lahat sa system, nakakulong si Agent Red, sa isang mental health facility. Walang nakakalam na nandito siya sa Pilipinas at nabagong-buhay na.

Pero naiba na ang sitwasyon ngayon. Alam niyang nahanap na siya ni Lucas.

Wala na si Chandra. Nadamay pa ang pamilya niya. Napahamak na sina Ito. Si Carrie muntikan na din. Hindi na siya papayag na maulit na may mangyari uli.

She had to protect everyone.

"I killed his child, Xaiver." Sambit niya.

"You what?"

Napapikit niya at marahang lumubog ng bahagya sa tubig. Naramdaman niya ang init sa noon sa katawan.

Five years ago, natagpuan siya nila Chandra at Xavier sa isang crack house sa Las Vegas with needles still in her veins and unconscious. She OD'd and almost died.

She was pregnant.

She never told them who the father was. Ang alam ng lahat, isa yon sa mga lalaking kasa-kasama niya habang wala siya katinuan.

But it was him. It was Lucas.

He kept her on drugs to control her. Her mind her. Her body. All of her.

Hindi niya halos matandaan ang lahat ng nangyayari noon. After her missions, he will give her the drug as a reward. Then he would do things to her.

Things. Filthy, disgusting things.

She did try to get away. But she ended up in the street still high as hell. Masyadong na siyang dependent sa drogang na yon para mag-function ang utak niya nang maayos.

Hanggang ngayon, nararamdaman parin niya ang epekto.

"Damn...after all these years?" Sambit ni Xavier sabay buntong-hininga. "I should have killed him when I had the chance. Why didn't you tell us?"

"I don't want to be a burden."

"You are not, Rose." Sagot nito. "It wasn't your fault. And you did the right thing."

Hindi siya sigurado sa huling sinabi nito. Pero kung sakaling binuhay niya ang batang dala niya noon, baka nga hindi rin siya magiging mabuting ina. She hit her karma though, she lost the chance of being a mother after that. Maraming complications ang inabot niya dahil sa abortion na yon.

May nadinig siyang nag-vibrate. Napatayo si Xavier sa silya.

"I have to take this." Kinuha nito ang phone sa bulsa at lumabas ng banyo.

Huminga siya nang malalim.

Marami siyang inaalala noon lalo nang nahuli at nakulong na si Lucas.

Her father. Si Xavier.

And even Carlito. Baka biglang sumali nalang iyon sa System kapag nalaman ang lahat nangyari sa kanya. He's too kind for that kind of job.

Kaya di niya sinabi. Wala nang dapat pang makaalam noon.

Umalis nalang siya at umuwi sa Pilipinas pagkatapos ang therapy niya. Ang buong akala niya magiging tahimik na ang lahat.

And then she met Buds again.

Huminga uli siya nang malalim at marahang tumayo sa banyo. She had enough, baka tuluyan na siyang makatulog doon. Kinuha niya towel at pinulupot sa katawan.

"Damn that Dimaguiba! He booked a flight. He actually thought he'd get away from this?!" Dinig niya si Xavier pagpasok ng kwarto niya.

"Let him." Mukhang pinatimbrehan na nga nito si Buds.

"Alam kong gagawin niya yon." Tuloy niya. Humilig siya sa pintuan at humukipkip.

Kilalang-kilala niya si Buds. She knew how his mind work and she expected that.

Aalis ito. Tatakas sa malayo. Sana nga lang ay wag muna itong magpakita hanggang may gulo pa.

"You mean that was your plan?"

"Let us focus on Lucas, Xaiver. Wag mo nang guluhin si Buds."

Buds was the only person who kept up with her even at her worst. Ito rin ang nag-iisang nakakaintindi sa mga pinagdadaan niya. Hindi niya pwedeng hayaang madamay.

"Rose, tell me the truth." Kunot noong tumitig si Xavier sa kanya. "Are you inlove with that bastard?"

"Xavier." Umiwas siya nang tingin dito.

Love?



Fuck it.

"Hurt him and you'll die."