ไปเรียนยิงปืน
1200 Words
11.30 น.
อือ! ปวดหัวอะ ไม่น่าดื่มหนักเลย ฉันค่อยๆลุกออกจากเตียงพยุงตัวเองเข้าห้องน้ำ เมื่ออาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ก็เก็บกวาดห้องหลังจากที่ปล่อยรกมานาน หือ! จะบ่ายสองแล้วหรอเนี่ย ไปอาบน้ำอีกรอบดีกว่า
แต่งตัวเสร็จก็ออกจากห้อง ไปหาอะไรกิน ฉันเดินตรงมายังร้านอาหารตามสั่งข้างๆคอนโดเจ้าประจำ
“ป้าคะ กระเพราหมูกรอบไข่ดาวหนึ่งจานค่ะ”
“ได้จ๊ะหนูของขวัญ ไม่เจอกันนานเลยนะ” ป้าแววทักขึ้น
“ช่วงนี้หนูงานยุ่งค่ะ” ฉันตอบกลับไปพร้อมกับส่งยิ้มบางๆไปให้ เพียงไม่นานอาหารที่สั่งก็วางลงตรงหน้าและถูกจัดการอย่างรวดเร็ว จ่ายเงินเรียบร้อยก็เดินตรงไปที่ลานจอดรถของคอนโด
สนามยิงปืน
ซูซูกิสวิฟจอดนิ่งสนิทที่ลานจอดรถ จากนั้นเจ้าของรถก็เดินย่างก้าวเข้าไปยังสำนักงานอย่างไม่เร่งรีบ
“พี่ไฟสวัสดีค่ะ” เมื่อเข้ามาถึงก็ทักทายลูกน้องของเขาที่นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์
“สวัสดีครับคุณของขวัญ”
“พี่แทนมาหรือยังค่ะ” สายตาสอดส่องหาคนที่ฉันเอ่ยถึง
“เอ่อ…วันนี้เฮียไม่เข้าครับ และให้ผมสอนคุณของขวัญแทนเฮีย” ฉันพยักหน้าอย่างเข้าใจ “เชิญทางนี้เลยครับ”
ฉันเดินตามพี่ไฟเข้ามาด้านใน สนามแห่งนี้มีผู้คนเข้ามาใช้บริการไม่ขาดสายโดยเฉพาะวันหยุด
“คุณของขวัญครับ”
“ขวัญเคยบอกแล้วนิค่ะว่าให้เรียกน้องขวัญเฉยๆ” ฉันมุ่ยหน้าส่งไปให้อย่างไม่จริงจัง
“ครับ”
“ว่าแต่ พี่ไฟมีอะไรจะพูดกับขวัญค่ะ”
“พอดีเดือนหน้าทางสนามจะมีจัดการแข่งขันยิงปืน น้องขวัญสนใจลองแข่งดูไหมครับ” พี่แทนพูดขึ้นและส่งยิ้มบางๆมาให้ “แต่ว่าพี่สมัครให้แล้ว”
“ฮะ จริงดิพี่ไฟ” O.O ตะโกนขึ้นด้วยความตกใจอ้าปากเหวอ “ขวัญจะยิงเข้าเป้ากับเขาไหมเนี่ย”
“มีครูดีขนาดนี้ ต้องชนะอยู่แล้ว”
“ครูนี้คือพี่ไฟ”
“เปล่าเฮีย ฮาฮา” พี่ไฟตอบและหัวเราะขึ้นเสียงดัง
“แล้วพี่แทนไปไหนคะ” เลิกคิ้วถามขึ้นด้วยความสงสัย
“อืม..เห็นบอกว่าจะไปสนามแข่งรถนะครับ” พี่ไฟพูดขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มบางๆมาให้เช่นเคย “เราเริ่มกันเลยไหมครับ”
“ค่ะ” ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สลัดความฟุ้งซ่านทิ้ง หลังจากนั้นก็เดินเข้าไปประจำตำแหน่ง หยิบอาวุธขึ้นมาและทำตามที่พี่ไฟบอกอย่างละเอียด
ปัง ปัง ปัง
“ดีมากครับ” หลังจากที่ฉันยิงไปสามนัดพี่ไฟก็ให้หยุด “เดี๋ยวเรามาดูกันว่าจะเป็นเป้าสะอาดไหม”
พี่ไฟดึงเป้าที่เป็นรูปคนเข้ามาใกล้ตัวแล้วหยิบออกมาดู “โอ้โห!! นี้ใช่ฝีมือของขวัญจริงเปล่าเนี่ย” ฉันไล่สายตาดูเป้าที่พี่ไฟถือ “ยิงไปสามนัดเข้านัดเดียว”
“ฮึ!! เรียนไปไม่กี่ครั้งได้ขนาดนี้ก็เก่งมากแล้วครับ” พี่ไฟยกนิ้วให้ “เดี๋ยวซ้อมยิงอีกสองครั้งผมจะให้พักนะครับ”
“ค่ะ” หลังจากตอบพี่ไฟเสร็จก็หยิบปืนขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อพี่ไฟวางเป้าตรงตำแหน่งยิงก็ให้สัญญาณยิ่งแล้วลั่นไกลออกไป
หลังจากที่กระสุนหมดแม็คพี่ไฟก็ให้พักเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง ฉันเข้ามานั่งในห้องรับร้องที่พี่ไฟเตรียมให้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอฟเขียว
Line พราวตะวัน
ของขวัญกล่องใหญ่ : พราวตอนนี้มึงอยู่ไหนอะ
พราวตะวัน : อยู่สนามแข่งรถกับพี่ไนท์ แล้วมึงอยู่ไหน?
ของขวัญกล่องใหญ่ : อยู่สนามยิงปืน พี่แทนอยู่นั้นหรือเปล่า
พราวตะวัน : อยู่
สนามแข่งรถ
พราวตะวัน
ไม่คิดว่าจะมีบทกับเขา แต่พอมองโทรศัพท์แล้วมองภาพตรงหน้าก็ยิ่งสงสารเพื่อนตัวเอง เพราะตอนนี้พี่แทนนั่งดื่มกับเพื่อนๆที่สนามแข่งตั้งแต่ช่วงบ่าย
“พี่แทนค่ะ วันนี้พี่ไม่มีสอนยิงปืนหรอค่ะ” พี่แทนเงยหน้ามามองส่ายหน้าไปมาพร้อมกับส่งยิ้มบางๆมาให้
“พี่ให้คนอื่นสอนแทนครับ”
ฉันพยักหน้าให้ แล้วลากสายตาไปมองผู้หญิงที่นั่งข้างๆจ้องมองเธออย่างไม่วางตา หน้าด้านกล้าดียังไงมาแย้งผู้ชายของเพื่อนฉัน
“อุ๊ย! แทนเป็นครูสอนยิงปืนด้วยหรอคะ” เธอเบะปากให้ฉันแล้วหันไปออเซาะคนที่นั่งข้างๆ “สอนส้มส้มหน่อยได้ไหมคะ”
“อย่ายุ่งน่าาา” พี่แทนพูดขึ้นพร้อมกับกระตุกแขนออกด้วยความแรง ฮึ! สมน้ำหน้า
“อย่ายุ่งเรื่องมัน” ฉันละสายตาจากคนหน้าด้านเงยหน้าไปมองพี่ไนท์ตาขวาง “พี่ไม่เกี่ยวอย่าเหมารวม”
“เฮ้อ! พี่แทนไม่มีใจให้เพื่อนของพราวบ้างเลยหรอค่ะ”
“มันกำลังสับสน ให้เวลามันหน่อย” พี่ไนท์ส่งยิ้มมาให้ด้วยความอ่อนโยนพร้อมกับโยกหัวฉันไปมาเบาๆ
“พราวอะให้ได้” ตอบพี่ไนท์แล้วลากสายตาไปมองพี่แทนที่นั่งดื่มเงียบๆ “แต่ของขวัญไม่รู้จะรอไหวหรือเปล่า”
“ไอ้สัสแทน เป็นเหี้ยไร แดกเหล้าเหมือนคนอกหัก” พี่ขุนพูดขึ้นพร้อมกับยกเหล้าขึ้นดื่ม
“จะเอายังไงก็เอา ก่อนที่คนอื่นจะคาบไปแดก”
“คนอื่นที่มึงว่า” พี่แทนเงยหน้ามองพี่สิงห์นิ่งๆ จากนั้นก็ลากสายตาไปหาพี่ขุน “ใช่ไอ้คนที่นั่งข้างๆกูปะ”
“ฮึ! ก็ถ้ามึงไม่รู้ใจตัวเองสักทีก็ไม่แน่”
ของขวัญ
“โอ้โห้! รอบนี้น้องขวัญยิงเข้าเป้าทุกนัดเลย” พี่ไฟมองเป้าตรงหน้าตาโตแล้วเงยหน้ามามองฉันพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ “แบบนี้แข่งยิงปืนต้องชนะแน่ๆ”
“จริงหรอค่ะ” ฉันพูดขึ้นพร้อมส่งยิ้มบางๆไปให้ “งั้นวันนี้ขวัญกลับก่อนนะคะ”
“ครับ” พี่ไฟพยักหน้ายิ้มๆ หลังจากลาลูกน้องของพี่แทนเสร็จก็หยิบกระเป๋ามาสะพายแล้วเดินตรงมาที่ลานจอดรถ
ติ๊ง ติ๊ง หือ!! ใครส่งอะไรมาอะ ไม่รอให้ตัวเองสงสัยนานกดเข้าไปดูทันที
SomSom : ใครกันแน่ที่เป็นตัวจริง
ส้มส้มรุ่นพี่ที่คณะส่งรูปภาพตัวเองนั่งอยู่ภายในห้องโดยมีพี่แทนนั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งฉันรู้ดีว่ามันคือที่ไหน มองภาพนั้นนิ่งๆหลายวินาทีแล้วเดินเข้าไปในรถ
“เจ้ อยู่ไหน”
“อยู่คอนโดเพื่อนว่าไง ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรหา”
“โทรเหอะ” ถอนหายใจมองบนให้กับคำพูดพี่ตัวเอง “ไปหาได้ไหม”
“……” หลังจากที่ฉันพูดจบก็เกิดความเงียบขึ้นระหว่างเรา “มาสิอยู่คอนโดไอ้ติณห์”
เสียงที่เปล่งออกมานั้นเรียบนิ่งปนด้วยความเป็นห่วง หลังจากที่วางสายก็เหยียบคันเร่งตรงไปคอนโดพี่หมอติณห์ทันที วันนี้ขอฮีลใจตัวเองก่อนแล้วกัน
- Writer
