“I’m fine . . . Iwanan . . . mo na ko.”
Dahan-dahan kong inilalayan si Countee mahiga sa kaniyang kama habang si George naman ay nakasunod lang sa amin at pinagmamasdan ang nanghihina niyang amo.
“You’re fine? Look at yourself, Countee! You can even barely talk. Ni hindi ka nga makararating ng kwarto kung hindi kita inalalayan eh. Sure ka bang ayaw mo talagang magpadala sa hospital?”Hindi kasi ako mapakali baka mamaya hindi pala ordinaryong lagnat lang ‘yan. Sa ganitong kalagayan ko minsan napa-paranoid na ako na baka mamaya may malalang sakit ‘yong tao—pero sana huwag naman.
“I-I just need . . . to drink some meds . . . and t-take a n-nap for a while.”
Kinuha niya ‘yong kumot at pinaikot niya sa sarili niya. Para siyang malaking burrito na nanginginig kahit sa totoo lang hindi naman t
