Mine'den
Pars bir süre yanımdaydı. Koltuğu yanıma çekmiş otururken ellerimi usul usul okşuyordu; sanki kırılacak bir biblo gibi. Aramızda derin bir sessizlik oluşmuştu. Yavaşça doğrulup yatağımdan kalkmaya çalıştığımda, başımın hafifçe döndüğünü hissettim. Kendimi toparlamaya çalışırken hemen kalkıp yardım etti. Teşekkür edercesine gülümsedim. İkimizde bu sessizliğin bozulmasını istemiyorduk anlaşılan.
Oda kapısı vurulduktan sonra hemşire gelmişti elinde bir tekerlekli sandalyeyle. "Mine Hanım, iyi misiniz?" diye sordu. Başımı olumlarcasına sallamakla yetindim. "Güzelll!! Hazırsanız, kadın doğum doktorumuz sizi görmek istiyor?" dedi, neşeli bir sesle. Hemşire hanım gelip kalkmam için bana yardım etmek istediğinde Pars gelip hemşireye engel oldu ve nazikçe beni kucağına alarak tekerlekl
