عند رامز و عبدالله فى الشغل
عبدالله بتساؤل. فى ايةة يا رامز وشك مقلووب و بقالك فترة على طوول عصبي و مش طايق نفسك
رامز بشكوى و ضيق. اعمل ايةة ما ست شيماء منكدة عليا ليل نهار
اتخنقت منها و كرهتنى فى حياتى انا مشوفتش ابرد من كدةةة انا مش عارف دى ايةة اللى جرالها و ازاى اتحولت و بقت بالشكل دةةة؟!
عبدالله بتساؤل. ليةة بس اية اللى حصل لكل دة؟!
. مش عااارف بقت عاملة كدة ليةة كل ما اجى اقربلها مش طايقانى
عبدالله باستغراب. ليةة انت مزعلها و لا ايةة؟
رامز بضيق. و لا مزعلها و لا نيلةة
عبدالله بخبث و هو بيبتسم و بيغمزله. طب ما تحاول تصالحها بطريقتك الخاصة يا دنجوان
رامز و هو بيشد فى شعره??. ياا بنى ما هى دى المشكلة كل ما ابقي عاوز اعمل اى حاجة من دى معاها تطلعلى باى حجة اما خلاااص معتش قادر تعباان حاسس انى رجعت راجل عازب زى ايام زمان بس العن
. عبدالله بضحك. يا عينى عليك يا ابنى تصدق صعبت
