KASAL?
1768 Words
LIAM'S POV
Nagising ako ng tanghali, na-paralisa sa pagod mula sa mga nangyari kagabi. Napatingin ako sa kamay ko, at doon ko lang napansin ang bandage na nakabalot sa braso ko dahil sa pagkabasag ng buto. Kailangan ko pang mag-ingat, kaya nag-isip ako kung paano ko magagampanan ang mga bagay na dapat ayusin.
Pagkatapos kong tumayo, napansin ko siya si Raya, na nakahiga sa kama. Agad akong napatingin at sinubukan siyang tapikin.
"Raya, ka lang ba?" I asked, pero hindi siya tumugtog. Tinitingin ko siya, at ngumaabot ang oras, hindi ko maiwasan mang-isip kung anong nangyari sa amin, sa kanya.
Nang lumubos siya, agad niyang pinabalikbuan ako. "Hayop ka! Sinong nagbigay sa'yo ng karapatang yumakap sa akin at tumabi?" umapaw siya.
Tahimik akong nagtugon, pero hindi ko masugatan ang sarili ko. "Shh. 5 minutes, baby, sleepy pa ako." Lumapad siya, pero hindi ko niwawasak siya, umakit ulit.
"Bitawan mo ako!" sigaw niya, pero wala akong munaang palituan sa kanya. "Wala kang karapatang yumakap sa akin!" On going siya sa pagtulak, pero hindi ako sumibsib, niwawasak ko lang siya.
"Ika pang," sabi ko. "Kung hindi ka natigil, tago ka na lang."
Pero tumahimik siya, na parang walang pakialam. Bumangon ako at tinalikuran siya para maghanda. "Magbihis ka na, Raya. May pupuntahan tayo."
RAYA'S POV
Pagkatapos ng ilang minutong katahimikan, napansin ko na hinihila na niya ako palabas ng kwarto. "Saan tayo pupunta?" tanong ko, medyo napapa-bothered pa rin sa nangyari.
"Malalaman mo pag nandun na tayo, basta tumahimik ka muna," sagot ni Liam habang mahigpit na hinawakan ang kamay ko.
Hindi ako nagtago, kaya binubuhay ko lang. Nang naabot namin ang munisipyo, nananahi pa rin ako. "Puwede naman ba akong tanong kung ano kaya? Bakit tayo nandito?"
"Baka malaman mo," ang sagot, parang walang sinasabi man ng mga aking tanong. Pagdating namin sa loob, inihalamyo kami ng mayor.
"Simulan na natin ang kasal," sabi ng mayor.
"Kas-kasal?" agham na tanong ko.
"Oo, kasal niyo," ang sagot.
Hindi ko alam kung ano'ng nangyayari, pero wala na akong magagawa. Nandiyan na kami, at sa isang iglap, nasaksihan ko na ang kasal na hindi ko inaasahan.
LIAM'S POV
Pagkatapos ng kasal, tahimik lang siya sa buong biyahe pauwi. Hindi ko alam kung ano ang nasa isip niya, ngunit alam ko na wala na akong magagawa kundi tanggapin ang nangyari.
"Raya, stop crying, please," sabi ko while looking at her at the corner of my eye. Ang intensity ng iyak niya, at hindi ko masabayan makita siyang ganu'n.
"Paano titigil ako, Liam?" reply niya while still crying. "Pinilit mo akong ikasal sa'yo nang hindi ko alam."
"Sorry na, gusto ko lang maging iyo," malambing kong sagot.
Pagdating namin sa bahay, hindi siya tumigil sa pag-iyak. Sinubukan kong kausapin siya, pero ang mga salitang lumabas sa bibig niya ay hindi ko inaasahan. "Hindi ko na alam kung paano ang lahat ng ito," sabi niya habang humarap sa akin.
Hindi ko alam kung anong gagawin ko. "Raya, pakisama lang, ha? Kasal na tayo."
Habang tahimik na nagtatrabaho si Liam sa kanyang opisina, hindi niya alam na may binabalak si Raya. May plano siyang takasan si Liam at tumakas mula sa bagong buhay na ipinataw sa kanya.
Tahimik na naglakad siya towards the bintana, tinali ang mga kumot, at nagsimulang magbaba mula sa itaas. Nang makarinig ng mga hakbang ni Liam sa kwarto, biglang nanlamig ang kanyang katawan. Dali-dali siyang tumigil at nakaramdam ng takot.
Liam, nang narinig ang ingay, tumakbo patungo sa kwarto. Nang makita ang mga kumot sa bintana, agad niyang hinila ito. "May balak ka pang tumakas, ha?" sabi ni Liam, habang tinutok ang mata sa kanya.
Walang magawa si Raya kundi umiling at magpatuloy sa pagbaba. Ngunit si Liam, na mabilis na nag-react, hinila siya pabalik.
Hindi pa rin siya pinakawalan ni Liam. "Walang dahilan para tumakas, Raya. Hindi kita bibigyan ng pagkakataong umalis."
Dahil sa kanyang kalungkutan, hindi na lang sumagot si Raya. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, wala na siyang magagawa kundi sumunod kay Liam.
Maaga akong gumising upang makapasok sa school nang maaga. Sinadya ko talagang magmadali at mag-ayos ng maaga upang hindi kami magsabay ni Raya. Agad akong bumangon at pumunta sa banyo upang mag-ayos ng aking morning routine.
Matapos makaligo, napansin ko na wala akong dala-dalang uniporme dahil naiwan ko ito sa work ko. Doon ako nag-stay-in sa office, kaya ngayon wala akong ibang maiisip kundi tawagan si Raya at humingi ng ekstrang uniporme.
"Raya!" tawag ko sa kanya, but walang sumagot. "Raya!" sigaw ko, medyo inis na.
"Yes, Liam?" sagot niya mula sa kabilang kwarto.
"May extra uniform ka ba? Naiwan ko kasi sa trabaho ko, baka may extra ka," sabi ko, pero wala akong nakuhang sagot mula sa kanya. Kaya naghintay na lang ako kung baka magtangkang magtago siya at magkatok.
"Here," sabi niya. Agad akong tumayo at binuksan ang pinto. Tanging kamay ko lang ang pwedeng makapasok dahil maliit lang ang pagbukas.
Agad niyang pinigil ang aking kamay, pinilit akong lumikas, at isinandal sa puno. Nagsiksik kami sa petit na espasyo.
"Anong ba?" I asked myself, tanga na ako.
"Huwag mong gawing isyu, naka-tapis lang ako," sabi ko, pero hindi pa rin siya nakapigil. "Bitawan mo na ako, nagbibihis ako!" inis kong sinabi at tinulak siya upang makuha ang uniform ko. Tumalikod ako at naglakad pabalik sa banyo.
"Bakits, ba't ko siya tinawag?" tanong ko sa sarili ko. "Tsk, tsk."
FAST FORWARD
Nandito na ako sa paaralan, at hindi kami magkasabay pumasok, ngunit magkasabay kami bumaba mula sa sasakyan. Nagdesisyon akong bumaba sa hindi kalayuan mula sa school para hindi mahalata na magkasama kami. Iwas-iwas na muna, ang dami kasing marites sa paligid.
Habang papasok ako, agad kong nakita ang mga estudyante sa paligid ng sasakyan ni Liam. Parang artista, daig pa ang mga fans! Hindi naman pogi, eh. Mas pogi pa si Seth kaysa sa kanya, mukhang unggoy pa nga.
Tiningnan ko lang siya, at parang akala niya nadadala ko sa mga tingin niya. "Hoy, ibang Raya na ito, hindi ako nadadala," sabi ko sa sarili ko, at naglakad na papunta sa aking classroom.
Habang naglalakad ako, biglang may umakbay sa akin.
"Hi, baby, good morning," sabi ni James, ang playboy dito sa campus.
"Che, baby mo mukha mo," sagot ko, sabay alis sa braso niyang umaakbay sa akin.
"Anak naman ng baby ko, parang siya gusto magpa-dilig, ha?" nakangising sabi niya.
"Pake mo ba kung ang tapang ko? At saka, James, pwede sa iba mong sabihin yan, hindi mo ako madadala sa ganyan mo. At bakit ako magpapadala? Isa ka naman playboy," sagot ko at agad na umalis. May mga narinig akong bulungan mula sa mga kaklase ko.
"Ay, grabe, si ate girl, parang hindi niya alam ang binabanggahan niya, ha?"
"Grabe ang tapang ni ate girl."
"What naman kung matapang ako? Itong lalaking to, sisiw lang ito saakin. Kaya ko siyang balian," matapang kong sagot at tumalikod.
Wala akong oras para sa kanila, nasira na nga ang araw ko, dagdag pa yung playboy na yan. Haysst.
Kaibigan ko POV
"Oyy, te, anong narinig ko na sinigawan mo ang playboy dito sa campus, totoo ba?" bungad kaagad ng kaibigan kong bakla na naging marites na rin.
"Tskkk," asik ko, at umupo sa upuan ko.
"Hoy, te, tinatanong lang kita eh, ganyan ka agad?" tanong niya.
"Paano ba naman ako hindi mababadtrip, eh ang dami ng nakapaligid na demonyo, at isa ka pa dun," inis kong sagot.
"Grabe ka, kung maka-demonyo ka, eh, lalapit lang sila, demonyo agad. Hindi ba pwedeng ang ibang tao?" sabi niya.
"Paano ka magiging angel, eh sa mukha mo pa lang, demonyo ka na," sabi ko.
"Grabe ka, ha. Pasalamat ka maganda ka, kaya ka nakakasabi ng ganyan. Pero wag kang mag-alala, mapapalitan na rin ang mukha ko," sagot niya.
"Eh, anong ipapalit, pwet mo?" sabi ko na ikinatawa ng mga kaklase ko.
"Grabe ka na, te, pinapahiya mo pa ako," mahina nitong sabi, at naalam kong sumiyakin na siya.
"Wag mo akong subukan," sabi ko naman.
"Nagtanong lang naman, eh. Ganyan na agad ang ginawa mo," sabi niya.
"Kapag tinanong ka, at wala na akong mood, talagang ganito ang mangyayari," inis kong sagot.
"Sorry na, hindi ko naman alam na wala ka sa mood," sabi niya.
"Tskkk," asik ko.
LIAM'S POV
Nandito ako sa office ko, iniisip ang nangyari kanina. Ang ganda pala ng katawan ng asawa ko, ah. Alaga na alaga talaga.
Samantaha'y nag-iisip ako, bigla na lang akong tumayo. Grabe, ang init ng katawan ko. Hindi ko na kayang maghintay. Stay put ka lang, makakapasok ka din sa kanyang kweba, Liam. (Baliw na siguro ako, kinakabahan na yata ako.)
While thinking about it, immediately ko na ang naminuman si Raya, who talked to other lalaki the other night. Suddenly ko nag-jealous, pero sumapal aking tingin na maybe not siya gusto ng lalaking yun. Masusuwerte rin kung katulad-an. If sa kanya'y type, dapat masaktan ako. Dapat di gusto kong matulog sabay kaya siya iba't-ibang taong kasama.
Nais ko lang na siya lang. Kung may magbabalak, hindi ko siya bibigyan ng pagkakataon. Sinabi ko na talaga sa sarili ko na ayokong magalit siya, kasi kapag ako ay nagalit, wala nang makakabalik.
Samantala ay nag-iisip ako, tumawag ang ama ko, at agad ko itong sinagot.
"Yes, Dad?" sabi ko.
"Punta ka rito sa office ko, may pag-uusapan tayo," sabi ni Dad.
Hindi na ako nagtanong, pinatay ko ang tawag at agad lumabas.
"Bakit, Dad, ano ba ang pinag-uusapan natin?" tanong ko.
"Pag-uusapan natin ang party na magaganap sa paaralan," sabi ni Dad.
"Alam niyo naman na wala akong alam tungkol doon, pero asawa ko, siya ang nakakaalam," sabi ko.
"Ha? Asawa? Nagpapatawa ka ba, son? Wala kang pinapakilala sa amin na babae," sabi ni Dad.
"Ayy, oo pala, hindi ko pala siya napakilala sa inyo. Wala lang, Dad. Baka bukas, dadelh yan ko sa tiniting n'yo at doon nyo pag-usapan ang party," sabi ko.
"Hah, o, hihintayin namin siya sa bahay," sabi ni Dad.
"Sige, Dad, may klase pa ako," sagot ko, at umalis na siya.
RAYA'S POV
Pagpasok ko sa klase, tinanong ako ng mga kaklase ko, "Good morning, Raya." Ngunit hindi ako kumibo at inikutan lang ng mata si Liam. Palagi kasi siyang may toyo.
Nag-umpisa na akong mag-discuss ng topic, ngunit parang ako lang ang may focus. Napansin kong natutulog na si Raya, kaya agad akong naglakad patungo sa kanya at dahan-dahang ginising siya.
"Wake up, go to my office now!" sigaw ko.
Tumayo siya na agad umalis, samantalang ang mga kaklase niyang gumulungan. "Sigurado akong hindi na siya top 1 ngayon."
"Balik sa pag-sasagot," malamig kong sabi at nagpatuloy na sa klase.
- Writer
