Tinawanan lang ako ni Harvey at hinawakan ang kamay ko at sabay kaming nagpaikot-ikot sa park na parang mga bata.
"Harvey yung bag ko! Oh my God, bitiwan mo nga ang kamay ko!" sigaw ko sa kanya ngunit parang wala siyang naririnig na patuloy pa din sa pagtakbo hawak ang kamay ko.
"Gusto mong maligo sa ulan diba? Eto na, maliligo tayong dalawa!" saad niya sa akin.
Hinayaan ko na lang siya, maya-maya pa ay napuno na ng tilian at tawanan ang buong parke. Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang masayang tawanan namin ni Harvey. Sa buong buhay ko, ngayon lang ako nakaranas maglaro ng habulan sa ilalim ng malakas na ulan at hindi alintana ang malamig na hangin na dumadampi sa balat ko. Ang alam ko lang masaya ako, tama nga siguro ang kasabihang 'there's always a rainbow after the rain'.
Tinignan k
