CHAPTER 17

560 Words

Merjie’s Point of View Tuwing buwan ng kamatayan ni Monty… ang nag-iisang kapatid ko, nawawala ako sa sarili ko. I closed my world. Put all my walls up and separate myself from everyone. Alam ng mga kabanda ko ‘yon. Lalo na si Tuts na taga-Davao rin. Iniwasan ko si Redgie after ng kasal. Iniwasan kong makipag-usap kahit kanino. Panay rock ang kanta namin ngayon. Bawal ang senti dahil iiyak ako. Parang kailan lang namatay si Monty… parang kahapon lang pero five years na pala. Uuwi ba ako ng Davao? Dadalawin ko ba siya? Sana magpakita siya sa akin kahit minsan lang. Sana makausap ko siya. Nagmukmok ako sa bahay. Hindi ako nagbukas ng ilaw. Nandoon lang ako, umiiyak. Nag-send ng message si Redgie. He was asking why I left so soon. I told him I am tired and need to rest. He didn’t buy it,

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD