Sebastian;
Güneşin odaya vuran artan ışıkları ile gözlerimi açtım. Bir an kendimi göldeki kulübemde sansamda sonra her şey yavaşça aklıma süzüldü.
Tavana bakarken uzun zamandır böyle sakin olmadığımı hissettim. Ya da doğduğumdan beridir böyle huzurlu değildim. Tüm bunların nedeni sonunda eşimi bulup, onu kabul edip eşleşmiş olmam mıydı gerçekten.
Ares hep çok güçlü bir yaratıktı. Annemin ölümü ile ben de öfkeli bir insana dönüşmüştüm. İşte o zaman eskiden babamdan korkan herkes benden korkmaya başladı. Daha yeni dönüşmeye başlamış bir ergenken babama yani Zeusa kafa tutacak kadar güç kazanmıştım.
Oysa şu anda dünyanın belki de en tehlikeli yaratığı mışıl mışıl uyuyordu. Ares ayların hatta yılların bilmeden getirmiş olduğu yükten sonunda kurtulmuş gibiydi. İçimde sakince varlığını be
