Derin derin yutkunmaya başlamıştım .Gittiğimiz yeri bilmiyordum. Ama sanki kendi cehennemime doğru adım adım ilerliyordum. Bu Marco tanıdığım adam değildi, sanki başka biriydi. Ona doğru döndüğümde Gözleri sadece yola çevirmiş kaskatı olmuş yüz hatları ve bedenini görüyordum. Çok fazla gergindi bu gerginlik sebebiyle beni de geriyordu.
“Bana bakmayı kes!”
Sert sesi arabanın içinde yankılanınca gözlerimi ondan taraf çekip cama çevirdim. Ne yapsam şuan onu sinirlendirecekti. Ve şu anlık onu sinirlendirmek en son yapacağım şeydi. Araba fren yaptığında durduğumuz yer bir oteldi.
Hayal kırıklığım büyümüştü. Neden beni bir otele getirmişti.
“İn.”
Sesi daha sakin çıkmıştı.
Başımı olumsuz bir şekilde salladım. O otele girmeyecektim.
“İn Mia.”
Gözlerimde akmaya hazır yaşlar birikmişti
