Hayat şaşırtırmış. Hem de hiç beklemediğin anda, hiç beklemediğin birisiyle öyle de güzel şaşırtırmış ki.. Tıpkı şuan Mahir Atmaca'nın kirpiklerini dahi kırpmadan Hüma'ya baka kaldığı gibi baka kalır insan.
"O.."
Mahir kadar Hüma'da şaşkındı. Sadece babasının ona öyle seslenişini karşısındaki adamın nereden bildiğini çok merak ediyordu. Yüzbaşı gibi kelimeler şaşkınca döküldü dudaklarının arasından.
"P-pamuk şekeri mi?"
"Ama.. bu nasıl mümkün olur."
Mahir kendi kendine konuşarak kafasını yere eğdiğinde düşünceli gözlerini mermerin üzerine dikti. Bu mümkün değildi! Kafasını tekrar kaldırdığında doğrulamak istercesine mırıldandı. "Albayımın kızı?"
"B-babamı tanıyor musun?"
Kader onları keskin bir virajda karşılaştırmıştı. İkisi de şaşkın, ikisi de ne yapacağını bilemez bir haldeydi.
