"Bilerek olmadı."dedi çocuk Uygar'a bakarak ardından bakışlarını bana çevirdi. Onlara bakmaktan boynum ağırmıştı. "Bu kadar güzel bir kıza geleceğini bilsem hiç oynamaya kalkışmazdım."dedi ve gülümsedi. Bakışları hâlâ bendeyken bende ona Bakarak gülümsedim. O sırada Uygar çocuğun yanına ilerledi ve kolundan tutarak iki adım ileriye götürdü. Ben kaşlarımı çatmış onları izlerken Uygar çocuğun kulağına birşeyler söyledi. Artık ne söylediyse çocuk benimle göz teması kurmadan yanımızdan uzaklaştı. Şaşkın bakışlarla Uygar'a baktığımda bana bakmadan okula doğru yönelmişti.
Bu neydi şimdi? Ne demişti çocuğa? Elimde kalıcak bir gün bu uyuz.
Sinirli bir şekilde kitaplarımı alıp oturduğum yerden kalktım. Uygar çoktan gözden kaybolmuştu. Bende okula girip kantine geçtim. Kantine girdiğimde Timuçin
