Chapter 7

1047 Words
Napabalikwas Ako ng bangon ng may tumunog na kung ano man sa aking gilid, agad kong binalingan iyon at nakita kong alarm clock pala, at Saka pa lang ako napatingin sa kabuuan ng kwarto, tiningnan ko ulit ang mini clock sa aking gilid at ganon na lang gulat ko na alas 12:00 na pala, OMG,. Bakit ako napunta sa silid na ito ngunit ng maalala ko Ang nangyari kanina, sa gulat ko ay nagmamadali akong tumayo at tinungo Ang pinto at saka binuksan at Bago ko palang naalala na nasa silid pala Ako ng opesina ng amo ko, diyos ko ano ba naman itong pinaggagawa ko sa sarili ko, tiyak kong mapapalayas na talaga Ako nito, paano na lang Ang pamilya ko na umaasa sa akin, hindi ko na mabibigyan ng maayos na buhay Ang mga magulang ko at hindi ko na rin mapagtapos ang mga kapatid ko, Sana naman mapatawad Ako ni Sir dahil nakatulogan ko Ang trabahong iniwan ko kanina, tsaka nang dahil din naman sa kanya kaya hindi ako nakatulog ng maayos, tssst, sambit ko sa aking sarili, Nang nasa kalagitnaan na Ako ng hagdan ay kamuntik pa akong matalisod ng makita kong sobrang linis na ng dingding na salamin, tapos narin lampasohan ang sahig, nailipat ko Ang paningin ko sa hagdan na tinatapakan ko, Ang linis din kumikintab sa sobrang kalinisan, pwedi kana ngang manalamin dito eh, Halos lundagin ko ang baitang ng hagdan pababa ng makarinig Ako ng kalampag sa kusina, Habol Ang hininga ng nasa tapat ng Ako ng pintoan ng kusina, para akong galing sa pakikipagkarirahan sa kalagayan ko, at Ganon na lang ang gulat ko ng makita Ang amo ko na naghuhugas ng mga pinaggamitan nito sa pagluto, tiningnan ko Ang lamesa punong Puno ito ng mga pagkain na hindi naman pamilyar sa aking paningin, napatingin Ako bigla sa kanya ng bigla siyang magsalita, Maupo kana at sabayan mo akong kumain, aniya Nagtataka ko siyang tiningnan at Sa sobrang pagtataka at pagkagulat ko hindi Ako nakapagsalita, mataman lang akong nakatingin sa kanya, na tila ba inienjoy ko ang sarili ko na matingnan siya ng matagal, hindi ko namalayan na napako Ang aking paningin sa manipis at mapupula niyang labi, Naalala ko na naman ang nangyari kagabi, ang unang lalaking kumuha ng unang halik ko, Why are you staring at me, aniya Napayuko ako bigla at nakaramdam ng pagkahiya sa aking sarili ng maalala ko Ang kapangasan ng aking isipan, ano ba itong nangyayari sa akin, hindi pwedi ito dapat ko itong pigilan habang maaga pa, hindi dapat ako nakakaramdam ng ganito sa aking amo, Iniling iling ko ang aking ulo upang mawala ang maling nararamdaman para sa amo ko, Sorry po Sir,.. sambit ko na nakayuko padin What? Why are you say sorry? Ayan na naman ang pagiging englisero niya, sumasakit talaga Ang ulo ko kapag nag uusap kami, ng tulad nito, Ahmm Sir... Pasinsiya na po kung... Ding.... Dong..... ding.....dong....... Napaangat Ang tingin ko ng makarinig ng pag doorbell sa labas ng bahay, hahakbang na sana ako para pagbuksan Ang sinuman na nasa labas ng pigilan niya ako, ako na ang magbubukas, maupo kana at kumain, istorbo dugtong Niya pa sa sinabi niya, Hindi ko alam kung para kanimo Ang sinabi niyang istorbo, pero sa kabilang Banda natuwa Ako dahil kahit papaano ay nagsasalita siya ng tagalog, iyon nga lang ay bihira pa sa bihira kung magsalita ng tagalog, Where's your new maid, the beautiful girl maid, I mean, rinig kong sambit ng Isa sa mga Tao sa labas, Wala akong narinig na tugon mula sa amo ko pero may mga yabag akong narinig papunta sa kinaroroonan ko dito sa kusina, kasalukuyan akong kumakain ng inihandang luto ng amo ko, nakakahiya man pero sadyang gutom na talaga ako, marahil siguro dahil hindi Ako nakapag almusal kanina, sa sobrang pagmamadaling matapps agad ang mga Gawain ko, pero ang nangyari natapos nga Ang trabaho ko na hindi naman ako Ang gumawa, Oh! There you are, sambit ng Isa sa mga kaibigan ng amo ko, si Sir Jasper Tiningnan ko siya at nginitian, pero napalis Ang ngiti ko ng mapadpad Ang tingin ko sa amo ko, na nakakunot Ang noo, at matalim Ang tingin na pinukol sa akin, madilim Ang aura nito, hindi ko maintindihan kung ano Ang ibig sabihin ng pinapakita niyang iyon, Tiningnan ko Ang katabi nitong si Jayson, ngumiti ito sa akin, at pagkatapos ay tiningnan niya Ang kaybigan nito, na walang kurap itong nakatingin lang sa akin, hindi niya siguro napansin na tinitingnan siya ng kaybigan nito, Hindi nagtagal humakbang siya palapit sa akin Saka bumulong, Bulong na hindi ko narinig at naintindihan dahil sa lakas ng pagdagundong ng aking dibdib, pakiramdam ko, Sasabog na ito sa sobrang lakas sa pagtibok, Kung tapos kanang kumain please go to your room, aniya sabay upo sa katabi kong upuan, Wala akong maintindihan sa mga sinabi niya, hindi makapaniwalang tiningnan ko siya, at hindi pa man Ako nakakapagsalita ay matalim Niya akong tiningnan, At kunot noo niya akong sininyasan, Para namang naunawaan ko Ang ibig niyang sabihin kaya, hindi pa man ako tapos kumain ay iniwan ko na Ang kinakain at umalis patungo sa aking kwarto, Ilang minuto akong nanatili sa aking silid, gutom man, pero tiniis ko na lang Ang gutom ko para huwag lang Magalit SA akin Ang amo ko, Minsan Hindi ko lubos maisip kung ano ba Ang problema Niya sa akin bakit ba ayaw na ayaw niya akong nakikipag kwentuhan sa mga kaibigan nito, hindi ko talaga siya maintindihan, Nasa ganoong pag iisip Ako ng makarinig ng mahinang pagkatok Mula sa labas ng aking silid, tumayo ako sa kamang aking kinauupuan at binuksan Ang pinto, Sir kayo po pala, bungad kong Sabi ng Makita na yong amo ko Ang nasa labas ng aking silid, Hmm,,,, aalis ako, taposin mo na ang pagkain mo kanina, alam Kong gutom kapa, BTW Ikaw na muna ang bahala dito sa bahay, medyo malelate Ako ng uwi Mamaya, siguraduhin mong naka lock Ang pinto at bintana bago matulog, mahabang Sabi Niya, Segi po sir, tanging sagot ko na lamang, Hinintay ko pang umalis Ang mga kaybigan ng amo ko at si Sir Lawrence Saka ako lumabas ng aking kwarto, agad Kong tinungo Ang kusina, dahil sa totoo lang gutom talaga ako,
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD