Chapter 41
KASABAY ng mga kaluskos sa paligid ay siya ring aking pagtakbo nang mabilis. Kahit anong takbo ang gawin ko, ilang distansya lamang ang aking nagagawa. Marahil siguro sa mga nagtataasang talahiban na aking dinadaanan.
Kahit puno na ng sugat ang braso ko ay kailangan kong tiisin. Kahit mahapdi at makati ang mga talahib sa tuwing dumadampi sa aking balat. Alam kong mahihirapan akong hanapin ng mga tauhan ni Choco rito. Tama ang naisip ni Don Juancho na dito ako padaanin.
Naiiyak pa rin ako sa tuwing maalala kanina kung paano niya gawin ang lahat mailigtas lang ako mula sa masamang kamay ng anak niya. Pero nasasaktan rin at naiinis dahil sa ginawa niya sa mga magulang ko.
Kahit na ganoon, naiintindihan ko pa rin siya. Natabunan lamang siya ng inggit at dilim ng pag-iisip. Ka
