Chapter 21
HINDI KO ALAM NA nakatulugan ko na pala ang biyahe. Nagising na lamang ako mula sa aking pagkakatulog nang maramdaman ko ang mahihinang tapik ng isang tao sa aking pisngi. Kasabay niyon ang pagtawag niya nang sunud-sunod sa akin.
"My sunshine! Sunshine! Wake up, we're here."
Kumurap-kurap ako kasabay nang pagkusot ko sa aking mata. Napatingin ako sa labas ng pajero. Sumalubong sa akin ang malawak na dagat. Malakas na hangin ang dumampi sa aking pisngi dahilan upang tangayin ang buhok ko. Gumulo iyon sa mukha ko pagkatapos.
Inilahad ni Milo ang kamay niya sa aking harapan. Napatingin ako doon at agad na inabot. Inalalayan niya among makababa ng pajero. Hindi ko pa rin maalis-alis ang paningin ko sa malawak na dagat.
Napakaganda rito, nasa gitna lamang ang malawak na dagat
