(Sharina's POV)
Paggising ko kinabukasan ay masakit na naman ang buong katawan ko.
Naririto pa rin ako sa kuwarto ni Sir Luke at natatakpan lang ng kumot ang kahubdan ko pero wala na siya sa tabi ko... mag-isa na lang ako.
Mapait akong napangiti. Pero agad din akong ngumiti ng pilit kasabay ng pagpapalakas ko ng loob ko.
At least, makakasama ko pa rin ng isang linggo si Sir Luke! At least, magiging masaya pa rin ako sa mga huling araw ko rito!
At ang pinakaimportante sa lahat ay mabubuntis niya ako at magkakaroon kami ng anak!
Siguradong magagalit sa akin ang pamilya ko kapag nangyari nga iyon... Pero sa ngayon ay wala na akong pakialam. Kung hindi ko kasi iyon gagawin at basta na lang ako aalis sa buhay ni Sir Luke at pilit siyang kakalimutan ay baka mabaliw lang ako sa lungkot.
Pe
