My Drunkard Husband (R-18)

Chapter 28

Turning away

"If you insist yourself to someone who doesn't want to be with you, then you're making your own way to hurt yourself."

Kinabukasan ay nagising ako sa pagkaka tulog dahil sa sikat ng araw na tumatama sa aking mukha, nakaramdam ako na parang naiihi kaya tumayo ako para pumasok sa banyo wala si lance sa loob ng silid, baka umuwi muna siya maaga pa naman, at masarap ang tulog ni Franco sa sofa habang naka awang pa ng bahagya ang kanyang labi, akmang papasok na sana ako sa banyo ng bumukas ang pintuan ng aking kwarto at iniluwa noon ang isang nurse na mayroong masayang ngiti sa mukha

"Goodmorning maam " masayang bati niya ngunit biglang nawala ang ngiti sa kanyang labi ng tumingin sa likuran ko.

"Miss?"

tanong ko sa kanya ng may pagtataka.

"A-ahmm maam bumalik po muna kayo sa higaan at wag po muna kayo tatayo, tatawagan po namin ang OB niyu."

Tila bigla ako nanigas sa kinatatayuan ko dahil sa sinabi niya ay nagkaroon ako ng masamang kutob.

"B-bakit nurse?" halos mabulol pa ako ng magtanong ako sa kanya dahil sa sobrang kaba.

"Dinugo po kayo maam." kalmado ang pagkakasabi niya sa akin.

H-hah? napalakas ang boses ko ng sabihin ko iyon nataranta akong bigla at tila hindi alam ang dapat kong gawin.

Dahil sa malakas kong boses ay nagising franco mula sa kanyang masarap na pagkakatulog at napatingin sa amin, kasabay ng bahagyang paglaki ng kanyang mga mata at mabilis na pagdalo sa akin habang nakatayo.

"Miss Ganda." usal niya gamit ang paos pang boses.

"Relax lang po kayo ma'am please."

Halos man lumo ang aking sistema dahil sa aking kumpirmadong kutob.

Kinalma ko ang aking sarili, sa paghinga ng malalim, hindi ako pwede mataranta dahil dalawa kami ang kailangan kong protektahan.

"C-cge iihi lang ako nurse pagkatapos ay hihiga na ako." dahan dahan ko sabi habang nakaharap sa kanya,

Maagap naman akong inalalayan ni Franco na makapasok sa cr upang hindi ako masyadong mapwersa. Pagkapasok ai isinara ko ang pintuan nito habang so Franco ay nag aantay sa labas ng pintuan,

totoo nga maraming dugo ang lumabas sa akin, ang aking kaba ay napalitan ng panlulumo. I can't lose another baby.

Baka mabaliw na ako kapag nangyari iyon nagpalit din ako ng damit bago ako lumabas pagkatapos ko sa banyo ay nakaabang si Franco sa labas upang maalalayan akong makapag lakad at maka higa sa kama, pati na rin ang nurse sa labas nakaabang sa akin.

"Miss ganda, You should follow her, baka mapaano si baby." usal ni Franco na puno ng pag aalala.

"Maam please wag po muna kayo babangon tatawagan ko lang po ang OB ninyo." Huling usal ng nurse pag kuwan ay nagtungo na siya sa pintuan at lumabas.

Ipinayapa ko ang aking pag iisip at taimtim na nanalangin habang nakahiga sa kama.

"Diyos ko muli po akong dumudulog sa inyo, hindi po ako mabuting tao at marami din po akong nagawang kamalian at mga kasalanan sa buhay, humihingi po ako ng kaptawaran sa mga iyon Diyos ko, naway tulungan niyo po kami ng magiging anak ko, na kami ay maging ligtas, wag niyo siyang kunin sa akin, siya na lang po ang mayroon ako ngayon, nagsusumamo po ako sa inyo Diyos ko, yakapin niyo po ako sa inyong mga bisig, at huwag niyo po kaming pababayaan."

pinahid ko ang luhang tumulo sa aking mukha, punong puno ako ng takot ngayon.

Ng imulat ko ang aking mga mata ay bumungad sa aking harapan si Franco, bahagya niyang hinawakan ang kamay kong magkasalikop dahil sa aking pagdarasal kanina.

"Everything will be fine Miss Ganda, I'm always here, nandito lang ako lagi para sa iyo."

"Thank you Fraco. Salamat sa lahat ng tulong mo."

Dahan-dahan siyang lumapit para yakapin ako.

"Basta para sa iyo Jah, hinding hindi kita iiwan."

Biglang bumukas ang pinto at iniluwa noon ang doctor ko, magkasabay kaming napatingin sa kanya, umupo na si Franco sa sofa upang mabigyan ng space ang doctor at makalapit sa akin, marami siyang itinanong sa akin kung may masakit ba akong nararamdaman at kung anu-ano pa at sabi niyang oobserbahan niya din ang aking kalagayan sa mga susunod pang oras.

Kakarating lang din ni lance ng bumukas ulit ang pintuan ng aking kwarto bago nagsimulang magsalita ang doctor.

"Mrs. De Guzman I advice you a two weeks bed rest. Wag ka muna mag discharge dito you can discharge after a week then you may continue the remaining days of your bed rest at home. And please inumin mo ang mga inireseta ko sa iyo, eat healthy foods. And wag na wag kang magpapa stress kung ayaw mong mawala sayo ang baby mo.

Tanging tango lang ang naisagot ko sa kanya hinawakan ni lance ang kamay ko at bahagyang pinisil ito.

Animoy nagpapahiwatig na hindi niya rin ako iiwan. Malaki naman ang utang ng loob ko sa kanya pati kay Franco, ano nalang kaya ang mangyayari sa amin kung wala sila ngayon sa tabi ko.

Ang paglabas sana namin ngayong araw ay na unsyami, buryo man sa loob ng kwarto ko ay wala akong magawa dahil kailangan kong mag ingat para sa baby ko. Ayoko kong gumawa ng anuman na ikaka pahamak naming dalawa. Pinainom naman ako ng gamot kanina ng nurse na pumasok dito ng tanungin ko siya kung para saan ang gamot na iyon ang sabi niya ay pampakapit daw umano ito kay baby.

Wala naman akong na kitang ni isang anino ng asawa ko. Tuluyan ko nalamang siyang ibabaon sa limot at ang mga katarantaduhan niyang pinaggagawa .

Kasalukuyan akong nanood ng tv ng bumukas ang pinto ng kwarto.

"Dahlia ?"

"How are you Jah?"

"Paano mo nalamang…"

"Im with them ng muntik ka ng mabangga ni Ricco"

"Ricco? Azur ?"

"Yes him, my boyfriend, papunta na siya dito may dinaanan lang siya sandali."

hmmm at bigla ko siyang kiniliti

"Aba at lumalablyp ka na din ah."

napatawa naman siya dahil sa aking sinabi

"You know hindi na tayo pabata."

Muli kaming nagtawanan dahil sa sagot niya nagkwentuhan din kami at tila napagaan nito ang loob ko.

Dumating si Ricco at binati niya din ako may dala naman itong isang basket ng prutas at nilagay iyon sa side table na katabi ng hospital bed ko.

"Im really sorry Jah kung muntik na kitang ma bangga." sinserong usal ni ricco habang nakaharap sa akin.

"Its ok Ric, atleast nalaman kong mas kailangan ko na palang mas mag ingat pa ngayon. " sabay hawak ko sa tiyan ko at ngumiti.

"OH MY GOSH. So YOURE SAYING YOURE… YOURE..."

malakas niyang anas at gulat na gulat ang reaksyon.

"Yes, I'm a month pregnant."

Bigla naman niyang binatukan si ricco.

"See!!!! buti nalang hindi mo siya nabangga! Ilang taon ang hinintay niya para lang jan!"

inis niyang sabi sa boyfriend.

"Aray na man babe!"

"She's right Ricco, I will really hang you kapag may masamang nangyari dito kay Jah." sabat ni Franco habang nakaupo sa aking hospital bed at inakbayan ako.

"S-sorry talaga Jah don't worry kapag nanganak ka ninong ako ng bata, and i will pay half of your Bill in the hospital "

"Nako no need na Ric I'm fine naman."

"No! We insist. Dapat nga full amount ang bayaran niya!" sabat ni Dahlia habang naka pamewang pang nakaharap sa akin.

Napangiti naman ako sa dalawang nag babangayan sa harapan ko.

"So did Vino know?"

"No. At di na niya kailangan pang malaman. Hindi naman natin kailangan ipagpilitan ang ating sarili sa taong ayaw tayong makasama."

Gulat si dahlia kaya napatakip siya sa kanyang bibig dahil sa narinig. Tila gets na niya agad kung sino ang tinutukoy ko.

"That b*tch ilang beses ko na siyang winarningan to stay away from your husband pero kakaiba talaga ang kati niya !" inis niyang saad.

"Kalimutan na lang natin iyon, kasalanan din ni Vino kung hindi siya pumatol di sana ok pa kami ngayon mas pinili niyang pagtaksilan ako, mas pinili niya ang babaeng yun, kaya ayoko ko ng makita, at marinig ang anumang tungkol sa kanila, bawal ako ma stress kahit ito na lang para sa baby ko."

~JeMaria