Huidige tijd (Alyssa's pov)
Mijn vader leek diep in gedachten. Na zijn verhaal staarde hij voor zich uit en hield hij zich stil. Het was net alsof hij alles opnieuw herleefde en even vroeg ik mij af of ik hem we; wakker moest schudden. Ik opende mijn mond, opzoek naar troostende woorden maar hij doorbrak zelf al de stilte. “Een darkbreather stak mij net naast het hart dus ik snap wel dat de engelen dachten dat het mijn dood zou worden. Ik denk ook niet dat...”. Hij leek even na te denken en schoof vervolgens een stuk versleten katoen naar mij toe. Met het minimale licht was net een zwarte lijn zichtbaar. Het leek minstens 7 centimeter lang. Niet niks dus. Toen ik beter keek, zag ik dat het stuk katoen een shirt moest voorstellen. Een stuk stof dat al lang geleden versleten was. Het eens b
