Sabahı eden gözlerim gece boyunca bir kez olsun kapanmamıştı.Annemin söylediklerini düşünüp duruyor, kendimi korkutmak dışında bir işe yaramayan düzinelerce olasılık kuruyordum kafamda.
Beni evlendirecek miydi?
En makul sebep bu gibi geliyordu.Peki ben bu evlilikten nasıl kurtulacaktım.Abimlere söylemek istedim.Ama sonra annemin sözlerini hatırlayıp bundan vazgeçtim.Ne yapacaktım peki?Urfa demişti annem.
Hiç gitmediğim bambaşka bir şehir.Evlenmek istemiyordum.Okulum vardı üstelik,ben okuyacaktım.Abimler öyle demişti.Hep arkamda olacaklardı.
Dolu gözlerle ayaklandım yataktan.Aynadan gördüğüm ben daha da korkmama sebep oldu.Gözümün feri sönmüş, gözaltlarım simsiyah kesilmişti. Üzerimi giyinip sabah ki dersime gitmek için aşağı indim.Konak dışında biraz nefes almak istiyordum.Aşağı indiği
