KADERİN OYUNU [+18]

Savaş

Yaşam doğum ile başlar bu kelimeyi sık sık duymuşsunuzdur. Ama devamı nasıl olacak,ne tür bir şekilde ilerleyecek bunu size kimse söylemez.

Madem yaşam doğum ile başlıyorsa ve doğmadan önce kaderimiz belirliyse biz bundan nasıl kaçmaya çalışacaktık...

İnsanın kaderi yazılmışsa ve buna girdiğimiz yollar ya da yaptığımız seçimlerimiz belirliyorsa, seçimini bile yapamadığım bu kaderden nasıl kurtulacaktım...

İnsan hayatı en çok acımasız olan ve belirsiz olan varlıktan ibaretti ; Neden,cevapsız soruları aradık ya da cevapsız olan soruları biz yarattık.

O zaman bu soruların mutlaka bir cevabı olmalıydı değil mi ? Bu kadar kötü olmayı,kan dökmeyi seçmemeliydik.

Bunların arasında kahrolan hayatlar elbette olacaktı,bu tamamen kanlı bir oyundan ibaretti. Peki bu kanlı oyundan sağ çıkmayı nasıl başaracaktık ?

Yaptığımız seçimler bizi hangi sonuca ya da hangi çıkmaza sürükleyecekti bunun sonucunu görebilecek miydim? Sonuca varabilecek miydi ?

Adını bilmediğim adam O pisliğin bacağına silah sıkmıştı.

"BU ADİ ORUSPU ÇOCUĞUNU ALIN BURADAN ONUNLA İŞİM BİTMEDİ AKLI HAYALİ ALAMAYACAĞI İŞKENCELERE HAZIR OLSUN E HOŞ HAZIR OLMASA DA ONU BEKLEYECEK ÇOK GÜZEL SÜRPRİZLERİM OLACAK SİKİK PİÇ "

Ağzım açık bir şekilde söylediklerine yetişmeye çalıştım ama öyle aklım bulanmıştı ki bunca yaşadığım şeylerden dolayı bulanmasa şaşar kalırdım.Belki düşününce bu yaşadıklarımın yanında şu an karşımda duran adamın beni öldürmesi elbet kötü olmazdı.

Soy adımdan bu kadar nefret etmemiştim.Kendimi bu Aileden bile saymıyordum ,biricik Kayaoğlu Ailemin eline düşmektense karşımda ki adamın beni öldürmesini tercih ederdim..

Aniden Cık Cık sesiyle gözlerimin ona dönmesini sağladı.

"EVET,Sevgili Sara Kayaoğlu Nasılsın? Hımm görüyorum ki iyi değilsin sanırım bundan sonra da iyi olacağını söyleyemem."

Karşımda ki adam gittikçe bana yaklaştığında burnuma gelen o koku ve gözlerime değen o gözleri hatırladım.

Ona nasıl baktıysam karşımda ki adam bir an afallamış olsa da kendini hemen toparladı ve dik duruşundan ödün vermedi.Gerçekten dik durmayı seviyor olmalıydı,benim kambur duruşum ilgisini çekmiş olmalıydı ki bakışları gözlerimden omuzlarıma kaydı.

Bu şartlar altında olmasak belki ondan ders bile alabilirdim.

"Öncelikle çok şaşkın olduğunu görebiliyorum. Sevgili Sara "

"BANA SEVGİLİ SARA DEMEYİ KES" diye çıkıştım. Bu çıkışım beni bile şaşırtmıştı,şaşırdığını hareketlerinden anladım çünkü bu yüzünde belli olmuyordu.

Kim olsa yüzünü ekşitir veya kaşlarını çatardı.

Bu adam neyin nesiydi böyle? Duygularını ve düşüncelerini anlamak çok zordu bunu onu ilk gördüğüm an gözlerinde anlamıştım.

Ben de hiçbir şeyi göremezsin,beni tanıyamazsın,beni bilemezsin gözleriydi bunlar ama ben Sara hiç hoşlanmadığım soy adımla bunu anlayacak kadar da zekiydim de.

Yanıma yaklaştı ve aynı hizada olmamız için eğildi ve bu şaşırmama neden oldu. Dediğim gibi karşımda ki adamdan beklenmeyecek hareketti bunlar.

Eğilmesine rağmen nasıl bu kadar dik durabiliyor ve kendinden ödün vermiyordu hayretler ettim.

"Sevgili Sara Kayaoğlu" sevgili kelimesini bastırarak söylemişti. Bu yutkunmama neden olmuştu ; istemsizce onun gibi davranmaya çalışarak kendimi, şartlar bunu mümkün kılmasada dik durmaya çalıştım.Ve bu canımı çok yaktı yine de yüzümü buruşturmadım.

Karşımda ki adam ismini henüz bilmediğim bu adam bu şartlar altında olmasak ondan çok şey öğreneceğimi hissediyordum.

Gittikçe bunu anlayabiliyordum. Saçma gelebilirdi veya komik ama bence bir insanı ilk gördüğünüzde de onları az da olsa tanıyıp bir sonuca varabilirdiniz.

Bu adam her ne kadar gizemli bir kutu da olsa onda bir şeyler olduğunu görebiliyordum. Benim onu süzdüğüm gibi o da beni süzüyor ve ne düşündüğümü anlamaya çalışıyordu.

"Sara Kayaoğlu nereden başlasam bilemiyorum ama buna uzun zamandır hazırlansamda böyle olacağını düşünmemiştim. Daha kolay ve zevkli olacağını düşünüyordum"

"Sana bunun kolay olmayacağını temin edebilirim ama zevkli olacağı konusunda sana yemin edebilirim."

Bu adam kesinlikle normal değildi.Ya bir psikopattı ya da bir katil veya her ikisi de olabilirdi. Bunu anlamak çok zordu...

Zaman geçtikçe aleyhime işleniyordu ,daha ne kadar böyle duracaktık? daha ne kadar sürecekti gittikçe kötü bir hâl alıyordu.

"Cık Cık Cık sabırlı ol Sevgili Sara " şaşırmıştım hem beni anlaması sinirimi bozmuştu hem de bu sefer soy adımı söylememişti.

"Sevgili Sara nereden başlasam sen ne tercih edersin ? Hımm"

Bir yandan beni süzüyor bir yandan nefret ve iğrenti ile bakıyordu. Bu adamın derdi neydi Allah aşkına !

"Öncelikle Adını bilmediğim Adam bana kendinizi tanıtsanız,sonrasına bakarız, gerçi sonrası da bariz belli. ANLAYACAĞIN ÜZERE O ADİ PİÇİ KENDİ ELLERİMLE ÖLDÜRECEĞİM."

Sona doğru bağırdığımı ben bile farketmemiştim ve umrumda bile değildi. O piç kurusunu gebertecektim. Sinirden yüzümün kıpkırmızı olduğunu hissediyordum ve her an ağlayabilirdim ki bunun olmasını istemiyordum.

"Hişt sakin ol sevgili Sara ,söylediğim gibi kendisi şu an muhteşem zevklerim ile tanışıyor sanırım onu öldürmek istediğine emin değilim."

Bu adam ne saçmalıyordu böyle,beni bu durumda delirtmek istiyorsa başarıyordu. Ama haberi yoktu anlaşılan birazdan bunu bizzat görecekti.

"Zevklerimle tanıştığı için tanınmaz halde olacağına eminim bunu kaldıracağını sanmam ölmemesi için elimden geleni yapacağım. Çünkü bunu görmeni istiyorum.."

Güldüğünü gördüğümde sinirim tepeme çıkmıştı. Ve anlamaya çalıştım ama dalga geçiyordu benimle kafa buluyordu belli ki ona istediğini vermeyecektim.

"BENİ DELİRTMEK Mİ İSTİYORSUN?"

"KES BAĞIRMAYI kibar olmak için elimden geleni yapıyorum biraz saygı göster."

Ne diyordu ya ne kibarlığı bu adam gerçekten bir psikopat olmalıydı. Kesinlikle psikolojik ve ruhsal yönden sıkıntılıydı.

Böyle bir ortamda ve ben böyle eli kolu bağlı vaziyette üstelik hiç tanımadığım kişiler tarafından kaçırılmışken benden saygı mı bekliyordu o ? Yani kahkahalar ile gülsem deli diye beni Akıl Hastanesine yatırırlardı.

"Şimdi benden saygı mı bekliyorsun ben bu vaziyette iken sen ciddi olamazsın ?

Farkındaysan ve görüyorsan burada saygı duyulacak bir durum yok anlatabiliyor muyum? Beni kaçırdınız ve burada tacize uğradım ve kafayı yemek üzereyim ve bir suçum günahım olmadığına da eminim. Kimseyi de öldürmediğime yemin de edebilirim."

Son söylediğime nedense pişman gibi hissettim. Ben kimseyi öldürmedim evet ama karşımda ki adam resmen öldürmüşüm gibi bana bakarken ve tüm odayı büyük bir karanlık ile kasvet kaplarken yutkunmak istedim.

Ama boğazımda bir yumru oluştu ve sadece bakakaldım az önce ki halimden eser yoktu. Kendimi toparlamak istedim ama bu durumda çok zordu ve artık güçlü görünmek için az da olsa gücümün kaldığını hissedemiyordum.

Ani bir hareket ile yanıma yaklaştı ve sandalyemi sarstı.Yüzünden duygularını gizlediği maskeyi bir anlığına olsa çıkardığını gördüm.

Bana dokunmak bile midesini bulandırıyordu anlaşılan , yüzünden bunu okuyabilmiştim.

Nefesimi kesecek şekilde dibime giren bu adamın sinirle aldığı soluğu gözlerine yansımıştı, bu adam gittikçe beni ürpertiyordu ve dayanacak gücüm kalmamıştı gözlerim kararıyor ve başım dönüyordu.

Ne olacaksa olsun artık çektiğim bu azap bitsin istedim. Şurada ölüme gideceğim herhangi bir nesne,bir ilaç ya da ilahi yollar ile bunu diledim gözlerimi kapattım ve nefes almaya çalıştım ama imkansızdı biri göğsümü sıkarcasına bunu engelliyordu.

Hem psikolojik,hem ruhsal ,hem bedensel olarak mahvolmuştum. Bir insan daha ne kadar ölebilirdi. İnsan bir kez ölürdü değil mi ?

Ben her gün ölüyordum, ben her gün ölüp yeniden diriliyordum. Ama bu kez gerçekten bu kez onca şeyden sonra bu kez bunu diledim, sonsuz bir uyku çünkü bu ölüm değildi bu sonsuz bir uykuydu o zaman rahatlayacağımı hissettim.

Genişçe güldüğümü hissettim karşımda ki adam sanırım bu halimi sevmiş olmalıydı acıyı seviyordu bunu anlamıştım.

Delirdiğimi görmek,kafayı sıyırdığımı görmek onu çok mutlu etmişti. Lanet olsun gülünce neden normal bir insanmış gibi görünüyordu? Neden gözüme olağanüstü geliyordu böyle bir durumda sanırım cidden kafayı yemiştim.

"Hişt Sevgili Sara Cık cık cık sen bayılmadan önce adımı bilmeni istiyorum. Bunu duy ve aklından çıkarma,gözlerini kapattığın an aklında bu isim canlansın ve sadece bu isim aklında olacak."

"Ben Araf Atabay senin sonun olmak için doğdum."