Protect the Boss

Kabanata 1

MADISON

Pagkatapos ng dalawang araw ay lumipad na ko ng Pilipinas via personal airplane. Kumulang tatlo hanggang apat na oras ang aking biyahe patungomg Manila. Mabuti na lang ay hindi masyado matao sa airport di katulad ng inaasahan ko. Ito na ang simula ng kalbaryo ko dito.

"Welcome Madison here in the Philippines. Dalagang-dalaga ka ngayon noong huli kitang nakita ay musmos ka pa lamang." Salubong sa akin ni tito Arnold kasama ang kanyang personal assistant. Wala ako sa mood ngayon kaya tanging beso lang ang naitugon ko sa kanya. 

"Tara na hija, naghihintay na ang sasakyan natin." Iginayagak niya ako sa isamg puting van na nakaparada sa labas ng terminal. Walang pinagbago sa kanya maliban sa wrinkles nito sa mukha.

Habang nasa biyahe kami ay nagkumustahan kami tungkol sa pamilya sa negosyo at siyempre nasama na din ang pang-uusisa nila sa aking love life. Hindi pa din siguro nila nababalitaan na hindi natuloy ang pagpapakasal ko sa isang negosyante na anak nang kaibigan ni dad.

"Wala pa po akong asawa.." sagot ko. Katahimikan lamang ang naririnig sa loob ng saakyan.  Hindi na din humirit si tito hanggang sa marating namin ang bahay nila sa Green Meadows dito sa Quezon City. Marami na din nagbago sa Pilipinas mula ng huling stay ko dito. Nag-iba din ang mga kalsada at ang mga daan. Pati na ang mga subdivision dito ay mas dumami kaysa noon.

"Welcome po senyorito... maligayang pagdating po Miss Madison." Sabay-sabay na bati ng mga katulong. Nilibot ko ang tingin sa buong kabahayan at masasabi kong maunlad at maganda na ang kanilang pamumuhay dito sa Pilipinas.

Hinayaan kong buhatin ng isa sa mga katiwala ang aking maleta patungo sa guest room. Isang buwan lang naman ang hiningi sa akin ng Papa kaya madali lang aking pamamalagi sa bahay na ito at ayokong magttagal dito. Pnagpahinga na rin nila ako pagkatapos ng dinner.

"Hija, wag ka nang magpagod ngayon.Magpanghinga ka na lang muna. Kung may kailangan ka magsabi ka lang sa mga katulong." sabi ni tito. Tumango-tango naman ako at pinunasan ang aking bibig gamit ang napkin.

Hello Manila life for now.

-----------------------------

Kinabukasan, pormal na akong pinakilala ni tito sa buong kompanya bilang bagong presidente nito. Marami ang bumati sa pagdating ko lalo na ang board of directors ng kompanya. Hindi ko man gustuhin iyon, alam kong hindi papayag ang tito na hindi ako mapakilala.

"Ladies and gentlemen, our company's new president.. Miss Madison Isle Kim." sabi ng emcee. Nagkaroon ng mini acquaintance party sa isang hotel.  Naroon ang higit na isang daan na empleyado ng SG. Andoon na ang mga business clients ng kompanya na dapat ay masiguro kong magtatagal ang investment nila sa amin.

"I graduated from Dongguk University with the degree of Bachelor of Business Management. I am aldo worked in SG Korea for two consecutive years. With my experience working abroad, I hope that you would help and cooperate with me. I know that this company would not prosper without our teamwork " Sabi ko sa aking speech. Nakita kong nagpalakpakan sila at isa-isa akong kinamayan ng mga bisita.

"I think we will have great partnership through the years. Cheers." sabi ko at inangat ang kopita.

"Cheers." sagot nila at napuno nang kasiyahan ang pagdiriwang.

Naging busy na din ako nang mga sumunod na araw ng aking trabaho. Kinausap ko din ang mga empleyado tungkol sa aking pamamalakad. Nagbigay ako ng mga bagong panukala para sa kanila. Binigay sa akin ni tito ang ilang profile ng mga kinikilalang negosyante dito sa Pilipinas na posibleng maging target ko bilang investor. Kailangan silang kilalanin sila para sa income ng SG..

Agad-agarang pinahanda sa akin ang proposal kung saan magkaroon profitable income ang SG. Kilala ang SG bilang isa sa pinaka sikat na hotel sa Pilipinas. Ito din ang pinaka main branch sa twenty seven branches nito sa buong bansa. Salamat sa magaling na pamamalakad ng board members at lumaki ito ng ganito.

Now, I am proposing a project if we could have different themes each month. It depends on the monthly celebration of the Philippine calendar and different children activities. Medyo humina kasi ang sales nito noong nakarang buwan at nakita kong kulang sa mga pakulo kaya ganito.Mayroon hotel theme park at mall ang SG kaya naman mainam ito para lumago ang kita.

"I think through the children's perspective reasoning. They would like to enjoy different activities while having their stay. And also, parents would be encourage to join those activities. They will learn at the same time we let them know that we are not just after their money but also we want to impart knowledge to their kids." paliwanag ko habang isa-isa na pinakita ang slides.

Nagkaroon ng ilang issue tungkol sa budget at sa pag-iwan ng bata. Hindi raw ganoon kadali maglabas ng pera nang biglaan sa ganitong proyekto at baka daw mapaano ang mga bata.

"If the security capabilities would be the concern, I can assure that the whole activity would be guided by the best selected staff and personnel. The event would be recorded through cctv footage and there would be guards around to check them from time to time." Pagtitiyak ko.

Noong una ay kinakabahan pa ako sa mga senior board members na baka hindi ito pumayag sa gusto ko pero dahil nakita nila ang buong plano ay laking tuwa ko noong ma-aprubahan ito. Binigay ko sa buong department ko ang magiging details ng project at hinayaan sila magkaroon ng kanilang concept bawat buwan. Kahit na alam kong isang buwan lang ako sa Pilipinas ay gusto ko gawin makabuluhan ang magiging alaala ko dito.

Dahil na din sa bago ako sa kompanya ay magkakaroon ng pagplano para sa isang welcome party para sa akin. Magiging engrade ito dahil dadaluhan ito ng mga pulitiko, artista at mga kilalang negosyante. Isa din itong stratehiya para maka-akit ng investor.

Noong una ay ayoko sana ito ganapin dahil ang pangako sa akin ni Papa ay isamg buwan lamang kaya unreasonable sa akin kung gagawin pa iyon. Pero dahil na din sa pakiusap ni tito Arnold na siya ring CEO ng SG ay wala akong nagawa kunfi umo-oo sa kanya.

"Hija, isa din itong paraan ng advertisement sa ibang kompanya na gusto maging kasosyo natin."

Pinasukatan niya ko ng gown na gagamitin sa party makalipas ang dalawang linggo. Isang evening masquerade party ang napiling tema kaya kailangan daw ito mapaghandaan.

Makalipas ng dalawang linggo preparasyon ay matutuoy na din ang aking first public appearance sa lahat. Pinagpraktisan din namin kung paano ako lalabas sa stage na mula sa ikalawang palapag ng event hall. Maglalakad ako pababa ng hagdanan habang hinihintay ako ng aking escort sa ibaba para akayain sa pinakagitnang upuan sa stage..

"O handa ka na ba?" tanong ni tito mula sa likuran ko. Tinitignan ko sng aking sarili sa isang salamin habang may nag-aayos ng gown ko .

May kung ano kwintas ang sinabit nito sa aking leeg na lalong nagpatinkad sa aking kagandahan.

"A 637-carat L'Incomparable diamond necklace made by Mouaward." Sabi niya nang maisuot niya ang lock nito. I am totally stunned to see the necklace itself.

"The yellow gem is set on 18k gold. This step‐cut diamond is the largest internally flawless diamond ever graded by the Gemmological Institute of America." He smiled at me. "It looks great with your porcelain skin. Tama lang ang desisyon kong ipasoot ito sa'yo ngayon." sabi ni tito. Kaya hinanda ko na ang sarili kong nakita ng lahat.

Apart from this huge rock, the necklace is decked with 35 round diamonds, 27 pear-shaped diamonds, nine heart-shaped diamonds, five emerald-cut diamonds, five cushion diamonds, four oval diamonds, three Asscher-cut diamonds and two radiant diamonds.

Here is the video that will elevate your respect towards diamonds and especially towards Mouaward for this fine creation. You will definitely see why it deserves to be priced at $55 Million!

Literal na napaawang bibig ko nang mabasa ko ang tungkol sa necklace sa isang website sa phone ko. God! Hindi ko yata kakayanin kong mawala ito sa aking ngayong gabi.

Inihatid ako gamit ang isang grey na Mercedes Benz. Sa isang sikat na event center at dahil sinama din sa imbitado ang media. Nauna akong umalis sa bahay dahil na din sa public figure ni tito Arnold ay paniguradong pagkakaguluhan ito ng media.

Sinoot ko na din ang aking mask para sa gabing iyon. Nakita kong maraming men in black ang nasa paligid at suot ang kanilang communication device. Kung sa bagay puro bigating mga tao ang naririto kaya ganoon din kahigpit sng kanilang security.

Pumunta na din ako sa tapat ng pinakastage dahil doon daw kami pupwesto sabi ng isang receptionist at doon ako bababa. Maya-maya pa ay biglang dumilim lahat at narinig kong nagkabulong-bulungan sa paligid. Ang hindi ko inaasahan ay bigla may tumakip ng panyo sa aking bibig. Naramdaman ko din na may humapit sa braso ko. Nanlaban ako pero unti-unti kong naramdaman sng pagkaantok hanggang sa dahan-dahan pumikit ang aking mata.

Nagising ako lang ako sa sunod na palakpakan ng mga tao sa kung saan. Inimulat ko ang aking mata. Tinignan ko ang leeg ko at nakahinga ako ng maluwag ng makita pa rin iyon.

"Oh my... nasaan ako?" lumingon-lingon ako sa paligid at nakita kong may nakahawak sa akin na dalawang bruskong lalaki na naka-formal attire. Parehas itong naka-maskara kaya hindi ko alam kung sino sila.

"Buti naman at nagising ka na din, miss." Sabi ng isa sa kaliwa ko.

"Here we go for the next item of this auction. This will be the last item for this auction." Sabi ng emcee mula sa kung saan.

Hinila na lang ako ng dalawang lalaki at lumabas mula sa pulang kurtina. Unang labas ay nasilaw pa alo sa spotlight na sandaling tumapat sa akin. Nakita kong puro nakamaskara ang mga iyon kaya hindi matukoy ķung sino-sino sila.

"The item is a 637-carat L'Incomparable diamond necklace made by Mouaward." Sabi ng emcee. Nagulat pa ako ng marinig iyon.

What the? No way! Hindi ito binibenta. Pahiram lamang ito sa akin. Can someone please explain what's happening right now?

Napa 'woah' din sng audience ng sabihin iang characteristics ng jewelry. Sinubukan kong magsalita pero hinadlangan ng kamay ng lalaking nasa kanan ko. Tinatakpan nito ang bibig ko para hindi ako maka-angal.

"And for the bonus, you can take this lovely lady wearing the whole masterpiece. A jewerly which in exquisite unique plus s lovely midel here can be your s*x slave." pahayaģ ng emcee. Nagpumiglas ako sa kapit ng dalawang lalaki pero lalo lsng humigpit ang hawak nito sa braso ko. s*x slave the hell no! Hindi ito ang pinunta ko rito! Pwede bang may magsalita para sa akin!?

"Bidding starts at a hundred thousand." Gusto kong sanang hadlangan kung ano man ang sinasabi ng emcee. Pero hindi ko naituloy iyon ng bigla pinaglaruan ng isa sa mga lalaki ang pribadong bahagi ng ibabang bahagi ng aking katawan. Dahil marahil ay mataas ang slit ng aking gown ay nagawa nitong ipasok ng hindi man lang nahihirapan nang wala man lang nakakapansin.

Nakita kong lumaki lang ang ngisi ng isa sa kanila. Nilaro-laro ng daliri nito sa loob ng aking panty. Halos gusto siyang murahin noon pero dahil tuwing susubukan kong magsalita ay siya ring maghaplos nito sa akin. I can feel his bare hands within my flesh.

"Four hundred thousand" sigaw ng isang bidder. Habang ako ay pinipigilang ang sarili namapahiyaw ay tuloy pa rin ito sa paghaplos ang lalaki. This is ridiculous!

"Masarap kang haplusin..." bulong niya na ikinainit ng mukha ko. Marahan naman tumawa ang kasama nito. Binababa nito ang aking lace na panty at hinubad iyon. Ipinasok ng isa ang kanyang dalawang daliri.

Seven hundred fifty thousand... higher?" Halos hindi ko ma marinig ang binibigay na preso ng bidders dahil sa ginagawa ng isang hayok sa tabi ko.

Mahina kong ungol ng matumpok nito ang aking "Ohhh~wa-wag diyan.."

Mula sa likuran ay nila ako pinaglaruan. I can feel something beginning to throb between my thighs.

"Five million pesos!"

"Thirty million pesos."

Hindi na tama ito. Theses two perverts are really getting into my nerves. I really can't think well right now. This is confusing! Why I am in this situation? 

"Fifty million.."

"Fifty million higher than that?" sabi pa ng emcee.

Tila hindi din alintana sa mga bidders na kung anong nangyayari sa akin sa stage. Sinubukan ko din hanapin ang tito Arnold pero--- s**t paano ko makilala iyon kung lahat sila ay naka-maskara!

Naghihina na yung tuhod ko at tanging nakasuporta na lang ay ang dalawang manyakis na lalaki sa tabi ko. Sinisiliban na ang aking katawan habang sila ay tuwang-tuwa sa ginagawa nila.

"Ninety million.."

Hindi pa ba ito matatapos? Hinihiling ko sa buong sanlibutan na gisingin ako sa bangungot na ito. napasinghap ako ng hawakanng isa kanila ang dibdib ko at pinaglaruan ang dibdib ko. No...please itigil niyo na ito.

"One hundred million!" Halos mawala ako sa sarili ko nang marating ang aking dapat nararamdaman. Ginalaw ko na ang aking balakang nang nakapangisi doon sa lalaking humahaplos sa akin.

"Malapit ka na? Sige igalaw mo ng kusa iyang katawan mo.." bulong niya sa tainga ko. Oh God, hindi ko dapat ito nararamdaman! This is illegal.  Damn this two morons! Talagang di sila nagpapaawat.

"Higher than one hundred million?" sabi ng emcee sa bidders. Oh God ito na ba ang katapusan ko?

"Okay a 637-carat L'Incomparable diamond necklace bonus the mode is sold one---"

"One hundred million....dollars!"

Doon din ay nanginig ang aking buong katawan. Tama ba ang naririnig ko? One hundred million dollars!?

Nakita kong luminga lahat ang bidders kung saan nanggaling ang tinig na iyon. Isang matangkad na lalaki ang nakasuot ng tuxedo. Tila ba namalikmata pa ata ako noong nakita kong ngumisi o ngumiti ito sa akin.

"Mukhang maswerte si miss model ngayon gabing ito. Okay, as I announce the item is already sold worth one hundred million dollars. Take note dollars. Going once... going twice... sold. " 

Kasama noon ay paglabas na kung anong likido mula sa loob ko.

Pagkatapos noon ay nagsabugan ang confetti sa paligid ng stage. Tila ba ako isang premyo o isang bagay na pinanalunan na kung sino. Piling ko ay winasak nila ang pagkatao.

"Akin na tong panty mo ah." Sabay hinalikan ng lalaki iyon at nilagay sa bulsa niya.

"Saan niyo ko dadalhin!?" Nagpupumiglas kong sabi nang hatakin nila ako papunta sa likod ng stage minasking tape nila ang bibig ko.

"Pagsawaan muna natin ito bago dalhin sa suite." Hinila nila ako sa isang madilin na lugar, pinatong ako sa isang lamesa at saka binuka ang aking binti.

"Ang gandang tanawin to pare..Haha!" Sabi ng isa habang pinatuwad nito ako at sinumulang igapos ng husto. yung tali nila tila hindi ko makakalas anytime. 

"Pare baka magalusan yari tayo nito. Kaya konting dahan-dahan lang."paalaala nito sa masama habang nasa ilako iyon at nilalasap ang aking dibdib. Habang ako ay gusto kong magwala sa nangyari. Nasaan ba si tito Arnold at bakit hindi niya hinahanap? Gusto kong maiyak sa sarili ko?

Tinanggal din nila yung masking tape sa bibig ko habang hinahabol ko ang hininga ko.

"Subukan mong mag-ingay lalo ka namin papatayin sa sarap." Sabi sa akin ng lalaki na nasa ilalim ko. Nanggilid ang luha ko sa inis at hiyang nararamdaman ko.

Minasahe nito ang ang dibdib ko habang ang kabila naman ay pinaglaruan ng dila nito. Ang isang lalaki naman ay tuloy sa marahhas na pagdila kaya napa-impit ako ng isang ungol.

"Lalo akong gaganahan niyan kung ganyan ang maririnig ko mula sa'yo." Pinasok niya ang kanyang daliri at nilabas pasok iyon sa akin b****a. Hindi ko na alam kung ano ba ang iisipin ko ang pagdila nito o ang ginagawang ng kasamahan nitong paglalaro sa dibdib ko.

Ano bang ginawa kong masama para mangyari ito sa akin? Hindi naman ganito ang dapat mangyari. Lord help me.

Hindi ko alam na nakatulog ako. Nagmulat ako ng mata at ngayon ay nasa isa akong malaking kama? Tatayo sana ako pero parehas nakatali ang kamay ko sa gilid ng kama. Nakita kong six na ng umaga. So, hindi panaginip ang lahat nang nagyari kagabi? Suot ko pa din ang aking gown mula kagabi.

Bago pa ako makabawi sa aking iniisip ay may kung sino ang pumasok sa silid. Isang lalaki na naka-maskara at tuxedo.

"So, you are really waiting for me huh?" nakangising sabi nito at niluwagan ang necktie nito.

"Sino ka ba!? Nasaan ang tito Arnold ko!?" hiyaw ko sa kanya. Lumingon-lingon ako at tingin ko ay nasa isang presidential suite ako.

Walang kaabog-abog ang tinanggal niya ang kanyang maskara. Bumunagad sa akin ang kanyang brownish na mata, matangos na ilong, makinis na mukha at oh my... mapupulang labi. Maliban dito ay matangkad ito at mukhan matikas ang katawan.

Nasa heaven na ba ako? Bakit may diyos na akong kaharap ngayon?

"Thank you very for staring my assets. Obviously, you like my appearance." Saka ito bahagyang umubo. Doon lang ako natauhan sa aking pagpapantasya.

Sino ba siya? ang yabang din ng isang  ito?

Bigla akong umiwas ng tingin. Hindi dapat ganitoang reaksyon ko. Madison, binenta ka... binenta ka sa halagang isang million dolyar! Hindi ko pa naiintindihang ang nangyayari. 

"Ano ba ang ginagawa mo dito? Sino ka ba ha!?" Mataray kong tanong sa kanya. Bigla naman siya umakyat sa higaan at niluwagan niya ang kanyang polo. "Hindi ko alam ang tungkol sa auction na iyon!"

"A-anong gagawin m-mo?" Nang makita ko ito gumagapang papalapit sa akin. No! Not again?

Pero hindi siya nagsalita at tuloy sa paglapit sa akin. Isang ekspresyon lang ang pinakikita nito. Tinignan niya ko mula sa ulo hanggang doon sa aking ano... medyo lantad din aking hita sa kanyang harapan.

"I love girls who have beautiful legs." Aniya at hinaplos iyon ng dahan dahan paitaas.

Napasinghap ako sa ginagawa niya. A pervert moron! 

"What is your name?" Tanong nito pero hindi pa rin nilalayo ang kanyang mukha. "You told me that you don't know about the auction?"

Mabilis akong tumango. "Ang alam ko ay ipakikilala akong bilang new appointed president ng kompanya namin. Pakawalan mo nga ko dito!"

"Then, papaano ipapaliwanag sa akin na nasa iyo ang L'Incomparable diamond necklace?" matalim ang binigay niyang tingin.

"Pinahiram ito sa akin ng tito Arnold ko. Mr. Francis Armold Kim, the CEO of the SG ay ang daddy ko. Ako si Madison isle Kim! Kahit ipagtanong mo iyan sa opisina ni---" Pero isang malakas na sampal ang dumampi sa aking pisngi.

"Isa kang sinungaling! Alam mo ba ang necklace na iyan ay pag-mamay-ari ng isang kilalang tao. Isang necklace na kahit kailan ay hindi nagkaroon ng kaparehas! Ibig sabihin nito ay kinuha mo ito ng walang pasubali!" I saw his angry face turning red.

"Sino ka ba ha? Wala ka namang alam! Pakawalan mo ko dito!" I am furuous right now. Ako ang biktima dito. "Sige! Tawagan mo ang opisina ng SG at siguradong sasabihin nila na ako ang anak ng tagapag-mana noon!" bumagsak na nang sunod-sunod ang aking luha na kanina ko pa pinipigilan. Kahit kailan ay hindi ako nagawang saktang ng aking ama, tapos heto ako ngayon... kung hindi ako napagsamantalan ay andito ako at nasampal sa kasalanang hindi ko naman ginawa.

Nakita kong lumayo ito sa akin at kinuha nga ang kanyang cellphone. Hindi ko alam kung sino dahil medyo malayo ang distansya nito sa akin

"PAKAWALAN MO KO! WALA AKONG NINANANAKAW! PAKAWALAN MO KO DITO!" hiyaw ko. Pero parang wala itong narinig tuloy lang ito sa kausap sa telepono. Ilang sandali pa ay binababa nito ang phone niya at humarap sa akin. Masamang titig ang pinukaw niya sa akin bago ito nagsalita.

"Ang sabi sa SG ay walang naging bagong presidente ang hotel nila at kahit kailan ay hindi nila pinalitan ang kanilang president na si Mr. David San Miguel. Now, sabihin mo sa akin kung sino ba ang nagsisinungaling, ang mismong CEO ng hotel o ikaw? Sinabi din nila na hindi pa umuuwi dito sa bansa ang anak ng may-ari ng hotel!"

Napaawang ang aking bibig sa kanyang sinagot. Kung ganoon ay ang SG ang kanyang tinawagan. nagawa nito kausapin ang CEO kung ganoon ay isa din siyang maimpluwensiya negosyanyte. Hindi makuhang isipin kung anong dahilang meron ang tito Arnold kung bakit hindi niya sinabi ang totoo na ako ang anak ng may-ari. Bakit!?

"Ikaw, sino ka ba talaga ha? Hindi basta-basta nakikipag-usap ang tito sa kung sino. Pero ikaw, nagawa mo siyang kausapin. Sino ka ba? at... pwede ba pakawalan mo nga ako dito! Hindi naman ako tatakas eh! Please pakawalan mo na ako."

"Hindi mo ko kilala?" Kaya nga nagtatanong ako di ba? "Ako lang naman ang CEO ng Sofia hotel. At ang taong nasa harapan mo ngayon ay ang nakabili sa'yo ng worth one million dollars."

"Ah oka---- Ano!? Ikaw! Ikaw ang CEO ng S-sofia Luxery hotel?" nanlaki ang aking mata ng marinig iyon

"Yung pinakamahal at pinaka-malaking hotel sa buong Asia!?" Ang Sofia hotel ay kilala bilang pinakamahal at pinakamahusay na hotel sa buong mundo. Meron itong one hundred ninety-eight the branches na nagkalat sa buong mundo. Ang main branch nito ay nasa Pilipinas. Kilala din ito sa dekalidad na serbisyo at magagandang facilities. Kaya kahit sa paha-hire ng tao ay mabusisiito. Oinakamataas sila magbigay ng sahod sa mga empleyado nila na regular ng pumapasok. pero kahit ganoon ay hindi kilala ang tunay na CEO nito dahil lagi daw itong nasa out of town para personal na puntahan ang iilang branch nito.

"Thank you, atleast kahit papaano ay kilala mo ang aking hotel." ngisi niyang sabi. "At kung hindi mo alam ay nasa isang presidential suite ka ng Sofia ngayon nakahiga. Kaya dapat ay magpasalamat ka at pinagamit ko ito sa'yo."

"Simula din sa araw na ito ay isa na kitang alipin. Kaya dapat... ang lahat ng ipapagawa ko sa'yo ay gagawin mo ng walang reklamo. tutal sobra-sobra na ang halagang pinambayad ko sa pagbili sa'yo." saka niya kinaaagat ang aking kaliwang dibdib at ang kamay naman nito ay nasa pagitan ng hita ko.

"Uhnn..."

"Ganyan ang gusto kong marinig mula sa'yo kesa asinisigawan mo ko ay ganito ang ginagawa mo." sabay tayo niya at bumukas ang pintuan ng suite.

Iniluwa nito ang dalawang lalaki na katulad kagabi.

"Sir, pinatatawag niyo po kami." Sabi noon doon sa CEO.

"Oo, gusto ko maging bantay kayo ng babaeng nasa likuran ko. Lahat ng kilos niya ay babantayan niyo."

Ano na naman ang balak niya sa akin? Ipapa-salvage niya ba ko? Mahal ko pa buhay ko.

"Mukhang hindi ko gusto ang iniisip mo masyadong malalim. Baka umabot na sa impyerno yan." Biro nito.

"Oo, impyerno talaga ang naiisip ko sa piling mo!" Hiyaw ko.

"Don't worry parating langit kita dadalhin. Kahit gabi-gabi pa." Sagot niya at humalakhak ito.

Hindi ko alam kung talagang manyak ito o sadyang inaasar lang ako nang isang to. Hindi nakakatuwa anv mga pinagsasabi niya.

"Sige na.. iwamn niyo muna kami." Sabi ng CEO sa kanila nang may ininabot itong paper bag sa kanya. Mabilis naman sumunod ang mga ito.

"You change your clothes... meron ditong bathroom. Don't try to escape, Miss." Sabi nito habang kinakalas niya ang tali sa kamay ko.

Nang makatayo ako ay napatitig ako sa pintuan ng suite.

"Don't even try... may mga bodyguards diyan sa labas. Kaya no choice ka kundi ay sumunod sa akin." Sabi nito.

Hindi ko pinansin iyong sinabi niya at tumuloy sa shower. Kinuha ko ang paperbag at nilock ang pintuan.

Noong nasa ilalim ako ng dutsa ng shower ay biglang nag flashback sa utakko iyong nangyari sa akin sa auction.... sa necklace... at sa lalaking iyon.

Hiyaan kong ibabad ang sarili ko sa warm water bago naligo ng tuluyan. Isang blue na shirt, jeans, underwear at sandals ang naroroon. Puro mga branded pa ang mga ito.

Nang lumabas ako ay nakita kong nakapamewang na ito sa tabi ng sofa at umiinom ng alak. Hindi pa nito nakikita kaya sige pa ito sa paglalakad-lakad. Nakatingin lang ako sa kanya hanggang napansin niya ang presensya ko.

"Kala ko nilamon ka na ng inidoro o ng shower sa sobrang tagal mo." Reklamo nito. Kinuha niya ang kanyang phone at pumasok na ulit iyong mga lalaki kanina.

"Escort her down. Don't let people see her. May kjkunin lang sko sa opisina ko." Utos niya. Tumango-tamgo naman ang dalawa at tuluyan umalis at tumungo ng elevator.

"Ground floor." Ani ng operator. Sumenyas na ang isa sa bodyguard namaglakad na ako.

Doon nga kami dumaan sa back door ng hotel at nandoon sa tapat noom ay ang kotseng sinasabi nito kanina.

"Hi ma"am... I'm Anthony Lee. The CEO's personal butler." Bow sa akin ng isang lalaki na nzkatayo sa gilid ng kotse. Ngitian ko lamang ito bilang pagtugon.

Hindi nga nagtagal ay dumating na din ang CEO.

Marahas ako nilakad noong dalawang bodyguard.

"Ano ba! Nasasaktan ako!" Hiyaw ko ng linilit nila akong payukuin papasok ng kotse. Isang black na Trailblazer LTZ ang sasakyan at tinted ang salamin nito.

"Sige na, hayaan niyo na siya. Wala nzmsn din siyang magagawa kung magmamatigas pa siya." parinig niya habang patungo na ko sa loob ng sasakyan.

Sumunod siya na sumakay at sinenyasan na ang driver na magdrive na. Walang ni isa sa smin ay nagsalita sa biyahe. Lumingon ako sa kanya at kita ko sa mata nito na malungkot iyon. Pero tama ba ko nang nakikita o baka na-misunderstand ko lang.

"Kung titigan mo ko buong biyahe. Iyon sana ay huwag masyado halata." Saka ito lumingon sa akin. Blankong ekspresyon ang pinakikita niya sa akin.

"I'm not... staring at you."

"Then what?"

"Wala.." saka ko binawi ang tingin ko at bumaling sa bintana. Ni hindi ko alam kung saan kami pupunta o kung saan niya ko dadalhin.

"Mr. Lee, bukas na bukas ay bumili ka ng corporate attire..." sabi niya doon sa butler niya nakaupo sa gilid ng driver's seat.

"Pero Sir... marami pa---"

"Not for me. It's for the lady sitting here beside me." Ngumisi ito saglit at bumalik sa pagifing poker face na humarap sa malauong tanawin.

Bakit ganoon ang nangyari sa akin? Bakit hanggang ngayon parang walang naghahanap sa akin. Wala bang nagtaka kung bakit wala pa ko sa kanila at tila wala din nagrereport sa pulis.

Hindi kaya napahamak din iyon? O baka nakidnap ito at nasetup.

Habang iniisip ko ang mga bagay na iyon ay bigla akong nakaramdam na may bumagsak na kung ano sa hita ko.

Laking gulat ko nang makita ko na ulo na pala ng CEO ang nasa kandungan ko.

Mukhang nakatulog ata ito sa biyahe. Pinasadaan ko nang tingin sng kanyang mukha. Mahahaba ang pilikmata nito na animo ay pilikmata ng babae. Hindi rin mapagkakailang gwapo ito. Pero mas gwapo siya pagtulog!

"Naku, Miss mukhang nakatulog na ang boss. Pasensiya na sh... mukhang ikaw pa ang mangangalay sa ginawaniya." Baling ni Mr. Lee nsng makita niya kami ganoon ang posisyon. Sinubukan niya itong gisingin pero pinigilan ko siya.

"Hayaan mo na baka napagod ito at ngayon lang nakahimbing ng tulog. Payapa din ang hininga nito, tanda na kalma lang ito.

Kabaliktaran nito ang ugali niya pag-gising ito. Nainip din siguro dahil traffic sa kalasada.

Sleep well.

Hindi ko namalayan nakatulog na din ako siya biyahe. Narinig ko na lang na nag-uusap sila---

"Masarap po talagang matulog sa kandungan ng babae." Halakhak ni Mr. Lee.

"f**k! Anthony, gonna kill you later."

Or should I say innasar ni Anthony ang CEO. Hindi ko na binuka ang mata ko dahil baka ako buntungan niya. Naramdaman ko umayos ito ng upo sa kabilang dulo.

Dahan-dahan kong minulat ang aking mata at nakita kong papasok na kami sa Millionaire's Village.

Pangalan pa lang nito alam ko nang puro mayayaman ang nakitira dito. What do I expect mayaman din sila... actually he's richer alone.

"If you will gonna stare there, should I make this car your bedroom?"

Napatingin ako sa kanya at nakita ko nang naka baba na ito. Tinaasan niya ko ng kilay kaya minabuti ko nang bumababa.

Bumungad sa harapan ko ang isang malawak at mataas na bahay o mansion kung ano msn iyon. Ewan ko masyado kasi itong malaki.

"Welcome to my home, miss."